ကလေးများအတွက် ဖတ်စရာ: post #1069 — TG.ME

“တစ်ဖက်နားနဲ့ပဲ မဆုံးဖြတ်ကြဖို့” 🔳 တော်တော်များများ ဆော့ဖူးကြမဲ့ ဂိမ်းတစ်ခု ရှိတယ်။ လူတွေဝိုင်းဖွဲ့ပြီး ထိုင်လိုက်။ ခပ်ရှည်ရှည် စာကြောင်းတစ်ကြောင်းကို ထိပ်ဆုံးက လူကို ပြောပြလိုက်မယ်။ သူကနေ သူကြားသလို၊ မှတ်မိသလို နောက်တစ်ယောက်ကို တိုးတိုးကလေး ကပ်ပြော။ အဲဒီလူကလည်း သူကြားလိုက်တဲ့အတိုင်း၊ မှတ်မိတဲ့အတိုင်း နောက်တစ်ယောက်ကို ထပ်ပြော။ အဲဒီလိုကနေ တစ်ဆင့် တစ်ဆင့် ပြောသွားလိုက်တာ၊ နောက်ဆုံးလူ ကြားတဲ့စကားနဲ့ မူရင်းစကား ဘယ်လောက်ထိ လွဲသလဲ ဆိုပြီး ဆော့ကြတဲ့ဂိမ်း။ ကြားမှာ အဆင့်များရင် များသလို၊ စာကြောင်းက ရှည်ရင်ရှည်သလို၊ ခက်ရင်ခက်သလို တက်တက်စင်အောင် လွဲကုန်ကြတာ။ ဒါတောင် ခံစားချက်တွေ၊ ဘက်လိုက်မှုတွေ မပါသေးဘူး။ 🔳 လက်တွေ့ဘဝမှာ ပြောကြ၊ ဆိုကြတဲ့အခါမှာလည်း ဒီလိုပဲ။ သူတို့ မြင်လိုက်သလို၊ တွေ့လိုက်သလို၊ သိလိုက်သလိုပဲ တစ်ဖက်လူကို ပြန်ပြောကြတာ။ ပြောသမျှက တကယ့်အမှန် မဟုတ်ဘူး။ တစ်ခါတလေ အဖြစ်မှန်ထက် ပိုသွားမယ်။ တစ်ခါတလေ အဖြစ်မှန်ထက် လိုနေမယ်။ ကိုယ်က သူပြောတဲ့အတိုင်း တရားသေပဲလို့ တစ်ထစ်ချ မှတ်ယူလိုက်လို့ မရဘူး။ အဲဒီဖြစ်စဉ်ထဲမှာ သူကိုယ်တိုင်ပါ ပါနေပြီဆိုရင်တော့ ပိုဆိုးသွားပြီ။ သူ့ကိုယ်သူ အဆိုးပြောထားရင်တောင် နည်းနည်းတော့ ဖော့ပြောတတ်ကြတာ သဘာဝပဲ။ သူနဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်အခြမ်းကိုတော့ ပိုပိုသာသာ ပြောမယ်။ ရစရာမရှိအောင် ပြောမယ်။ စကားကြွယ်ရင် ကြွယ်သလို ဗီလိန်ဖြစ်အောင် လုပ်ပစ်မယ်။ 🔳 ဒါကြောင့် တစ်ဖက်နားနဲ့ မဆုံးဖြတ်မိဖို့ဟာ သိပ်အရေးကြီးတယ်။ ကျွန်တော်တို့ မသိတဲ့၊ နားမလည်နိုင်တဲ့ အခြေအနေတွေ တပုံကြီးပဲလေ။ ဘယ်သူကပဲ ဘာလာပြောပြော အဲဒါ Filtered message (စစ်ထုတ်ထားတဲ့ သတင်းစကား) ဆိုတဲ့ စိတ်အခံလေးနဲ့ နားထောင်တတ်ဖို့ လိုပါတယ်။ လိမ်နေ၊ ညာနေတယ်၊ ကုန်းတိုက်နေတယ် မဟုတ်ပေမဲ့ အပေါ်မှာ ပြောခဲ့တဲ့ ဂိမ်းထဲကလိုပေါ့။ သူလည်း ရိုးရိုးသားသားတော့ သူသိသလို၊ မြင်သလို ပြန်ပြောတာ။ ဒါပေမဲ့ အဖြစ်မှန်နဲ့ကတော့ ဘယ်လိုမဆို ကွဲကိုကွဲပါတယ်။ 🔳 တစ်ဖက်နားနဲ့ပဲ ဆုံးဖြတ်တတ်တဲ့သူတွေဟာ ကုန်းတိုက်ရ၊ သွေးခွဲရလည်း သိပ်လွယ်သလို၊ ဆွပေး၊ အာရုံလွှဲပေးရတာလည်း လွယ်လွန်းပါတယ်။ အသုံးချခံရတာလည်း ခဏခဏ ကြုံရတတ်တယ်။ ဒီလူ့ကို ပြောချင်ပေမဲ့ မပြောရဲလို့ဖြစ်ဖြစ်၊ လူမုန်းများမှာစိုးလို့ဖြစ်ဖြစ် သူတို့ကိုယ်တိုင်မပြောဘူး။ ကိုယ့်ကို လာဆွတယ်။ ကိုယ်ကလည်း တစ်ဖက်နားနဲ့ ဆုံးဖြတ်ပြီး သွားပြောရော။ ပြီးတော့ ကိုယ်ပဲအမှား၊ ကိုယ်ပဲအလွန်၊ ကိုယ်ပဲငပွကြီး ဖြစ်ရတတ်တယ်။ 🔳 ဖေ့စ်ဘွတ်မှာ တစ်ယောက်ယောက်က ရေးသွားတယ်၊ Live လွှင့်သွားတယ်။ သူပဲ အကောင်း။ သူပဲ နစ်နာသူ။ တန်းပြီး မဝန်းရံလိုက်နဲ့ဦး။ တစ်ဖက်လူက ဘာပြန်ဖြေရှင်းမလဲ၊ ကြားလူတွေကရော ဘယ်လိုမြင်သလဲ၊ ခဏစောင့်ပြီး နားထောင်လိုက်ဦး။ ဒါမှ အမှန်နဲ့ ပိုနီးစပ်လိမ့်မယ်။ ခုတော့ တစ်ဖက်နားနဲ့ပဲ ကျွန်တော်တို့က ရစရာမရှိအောင် ကဲ့ရဲ့ဆဲဆို၊ တံဆိပ်တွေကပ်နဲ့ လုပ်နေကြတာ။ စကားလုံးတွေနဲ့၊ လူတွေရဲ့ ကိုယ်ကျင့်သိက္ခာကို သတ်နေကြတာ။ 🔳 လက်တွေ့ဘဝမှာလည်း အဲဒီလို တစ်ဖက်နားနဲ့ ဆုံးဖြတ်မိလို့ ပျက်စီးသွားတဲ့ ဆက်ဆံရေးတွေ ဘယ်လောက်ရှိနေပြီလဲ။ မှားပြီး အထင်လွဲခဲ့မိတာတွေရော ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ။ နောက်မှ ပြန်သိရရင် တော်သေးတယ်။ အမှန်ကို လုံးဝပြန်မသိရတော့ဘဲနဲ့ ဆုံးခန်းတိုင်သွားတဲ့ ပတ်သက်မှုတွေရော ဘယ်လောက်တောင် ရှိခဲ့မလဲ။ 🔳 ဒါကြောင့် အဆုံးအဖြတ် မစောပါနဲ့။ ဘယ်ဇာတ်လမ်းမှာဖြစ်ဖြစ် ဘက် ၃ ဘက် ရှိတယ်ဆိုတာ သတိရပေးပါ။ ကာယကံရှင် နှစ်ဦးနှစ်ဘက်ရယ်၊ အလယ်လူ၊ ဘေးလူတွေရဲ့အမြင်ရယ် ဆိုတဲ့ ၃ ခုပါ။ အဲဒါတွေကို များများနားထောင်ပေးနိုင်လေလေ၊ ကိုယ့်ရဲ့ မှတ်ချက်က အမှန်တရားနဲ့ နီးစပ်လေလေ ဖြစ်ပါတယ်။ ငိုတတ်တဲ့ကလေး မုန့်ပိုစားရတယ် ဆိုတဲ့ စကားရှိသလို၊ ဖြစ်စဉ်တစ်ခုကို နှစ်ဖက်က ပြောကြတဲ့အခါမှာလည်း ပိုပြောတတ်တဲ့သူ၊ စကားပိုကြွယ်တဲ့သူ၊ လူသနားလောက်တဲ့ နေရာမှာ ရှိနေတဲ့သူ၊ လူပိုယုံကြည်တဲ့ နေရာမှာ ရှိနေတဲ့သူ၊ အသံပိုကျယ်တဲ့သူရဲ့ စကားက လူများများဆီ ပိုရောက်တတ်ပါတယ်။ လူများများရဲ့ ရင်ဘတ်ကို ပိုထိတတ်ပါတယ်။ 🔳 The story depends on who is telling it. ဘယ်သူပြောသလဲ ဆိုတဲ့အပေါ် မူတည်ပြီး ဇာတ်လမ်းတွေကလည်း ကွဲပြားသွားတတ်တယ်တဲ့။ ဒီအတွက် အမှန်တရားနဲ့ နီးစပ်ချင်ရင် များများနားထောင်တတ်တဲ့ အလေ့အကျင့်ရှိဖို့ အရေးကြီးပါတယ်။ ဒေါက်တာ ဖြိုးသီဟ ၂၂.၁၂.၂၀၂၄