میتوان گفت هیچ جنبش واقعیای یکباره به آگاهی از خصلت کلی و همهجانبهی خود دست نمییابد، بلکه این آگاهی را بهتدریج و از خلال تجربه به دست میآورد؛ یعنی هنگامی که از خودِ واقعیتها درمییابد که هیچچیزِ موجودی، به معنای غیرمعمول کلمه، «طبیعی» نیست، بلکه هر چیزی به این دلیل وجود دارد که شرایط معینی برای وجودش فراهم بوده است، و از میان رفتن آن شرایط نمیتواند بیپیامد بماند.ازاینرو، جنبش در جریان حرکت خود تکامل مییابد، ویژگیهای خودسرانه و «همزیستانه»اش را از دست میدهد و به معنای واقعی کلمه مستقل میشود؛ یعنی برای پدیدآوردن نتایج معین، پیششرطهای ضروری تحقق آن نتایج را خود ایجاد میکند و حتی همهی نیروهایش را صرف ایجاد همین پیششرطها میسازد.
آنتونیو گرامشی
دفترهای زندانبه ما بهپیوندید:
🌐 https://t.me/kkfsf
