-خیالَـمْ-

من چه در پای تو ریزم که پسند تو بود

چقدر زیبا گفتی فروغ عزیز

«افسوس من مرده ام و شب هنوز هم گويى ادامه همان شب بيهوده ست آيا شما كه صورتتان را در سايه نقاب غم انگيز زندگى مخفى نموده ايد گاهى به اين حقيقت يأس آور انديشه مى كنيد كه زنده هاى امروزى چيزى به جز تفاله هاى يك زنده نيستند؟ گويى كه كودكى در اولين تبسم خود پير گشته است وقلب _اين كتيبه مخدوش كه در خطوط …

آدم‌ها همیشه آدم‌ها میمانند، مکان ها همیشه مکان ها میمانند، چیزها همیشه چیزها میمانند، اما؛ تو دیگر تو نمی مانی .

آن‌که می‌گوید دوستت دارم خُـنـیـاگر غمگینی‌ست که آوازش را از دست داده است