از خلاف‌آمدِ عادت

Name: آمار از خلافآمدِ عادت (@khalaf_amad) — مشترکان، بازدهی، ER — TG.ME
Creator: TG.ME

@khalaf_amad · ۷۳۱ مشترک

آموزشایجادشده در 2024

از خلاف‌آمد عادت بطلب کام که من کسب جمعیت از آن زلف پریشان کردم ( حافظ، ۳۱۹) محمد غلامی _ کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی ارتباط: @Mohammadreza1381

نمایش بیشتر

باز کردن در Telegram

اطلاعات

نام‌کاربری@khalaf_amad

تاریخ ایجاد۱۱ فروردین ۱۴۰۳

لینکt.me/khalaf_amad

تاریخچهٔ کانال

۲ رویداد در ۹ روز

کانال در ۱۱ فروردین ۱۴۰۳ ساخته شدبر پایهٔ داده‌های Telegram

از ۲۳ مرداد ۱۴۰۵ آن را رصد می‌کنیم

فقط آنچه را خودمان دیده‌ایم نشان می‌دهیم.

۲۵ مهر ۱۴۰۵

آواتارش را عوض کردعکس پروفایل تغییر کرد۰۷:۲۱

۱۶ مهر ۱۴۰۵

آواتارش را عوض کردعکس پروفایل تغییر کرد۱۲:۳۷

۷۲۱

مشترکان

—

میانگین بازدهی

—

تعامل (ER)

—

رشد

آمار کامل ←

این اعداد مربوط به امروز نیستندآخرین اندازه‌گیری در ۲۵ مهر ۱۴۰۵. از آن زمان منبع ساکت بوده، پس این آخرین چیزی است که دیده‌ایم، نه وضعیت فعلی کانال.

جدیدترین ابتدا

جدیدترین ابتدا قدیمی‌ترین ابتدا

فراق روی تو می‌سوزدم جگر، چه کنم؟ ز کوی عافیت افتاده‌ام بدَر، چه کنم؟ به دل کنند صبوری چو کار سخت شود دلم نماند، ز هجر تو صبر بر چه کنم؟ مرا سریست به دست از جهان و آن را نیز برای پای تو دارم، وگرنه سر چه کنم؟ دلی که بود، به زلف تو داده‌ام، دیرست کنون ز هجر تو جان می‌کنم، دگر چه کنم؟ ز چشم خلق، گرفتم، بپوشم آتش دل مرا بگوی که: با آبِ چشمِ تر چه کنم؟ #اوحدی

۱۶۳۴ مهر

گمان نکنم مقاله‌ای از آقای دکتر مجید منصوری خوانده باشم که از آن لذت نبرده و نیاموخته باشم. نکات اصلی مقاله: در بیتی از خاقانی آمده: شیرخواران را به مغز و شیرمردان را به جان طعمهٔ مار و شکار گرگ حمیر ساختند اغلب شارحان «گرگ حمیر» را کنایه از ضحاک/اژی‌دهاک دانسته‌اند، حال آنکه در روایات شناخته‌شدهٔ این اسطوره، پیوندی میان ضحاک و «گرگ» وجود ندارد (بلکه او مار‌دوش است). مشکل دوم اینکه در هیچ روایت مکتوبی، خوراک مارهای ضحاک «مغز شیرخواران» (نوزادان) نیست؛ بلکه مغز جوانان و مردان است. نویسندگان با بررسی واژه‌شناختی نشان می‌دهند که «شیرخوار» در این بیت به معنای «شیرشکن/آنکه شیر (حیوان) را می‌خورَد یا می‌کُشد» است، نه «نوزاد شیرخواره». با این خوانش، تناقض ظاهریِ بیت با روایت مشهور ضحاک برطرف می‌شود. برای گرهِ «گرگ حمیر»، به ریشه‌شناسی نام «اژی‌دهاک» می‌پردازند: «اژی» در زبان‌های ایرانی و سانسکریت به معنای «مار» است، اما بخش دوم، «دهاک» (Dahāka)، بر پایهٔ پژوهش‌های زبان‌شناسانی چون میرچا الیاده، با واژه‌های باستانی به معنای «گرگ» (نظیر dahae در اقوام سکایی/داهه) قرابت دارد. شواهد اساطیری دیگر مانند اژدهای گرگ‌پیکر در شاهنامه که گُشتاسپ با او می‌جنگد، و نشانِ پرچم قوم داهه که «سرِ گرگ و تنِ مار» بوده نشان می‌دهد که ضحاک/اژی‌دهاک، در اصل هیولایی سه‌سر و سه‌پوزه بوده که ترکیبی از دو طبقهٔ اهریمنی «ماران» و «گرگ‌ها» را در خود دارد. نکتهٔ دیگری که نویسندگان به آن اشاره کرده‌اند، دربارهٔ واژهٔ «حمیر» است. در گذشته «حمیر» نامی بوده که به سرزمین «یمن» اطلاق می‌شده. به نقل از سفرنامهٔ ناصرخسرو، از مکه به‌سمت جنوب که بروند، به ولایت یمن می‌رسند؛ در اصطلاح، زمین یمن را «حمیر» و زمین حجاز را «عرب» می‌گفتند. خاقانی در چند بیت دیگر دیوانش هم از «مار حمیری» و «اژدهای حمیری» یاد کرده و با قرینه‌هایی مثل «درفش کاویان»، «گرز گاوسر» و «رایت پسر آبتین» روشن است که منظورش ضحاک است. در شاهنامهٔ فردوسی اشاره‌ای به حمیری‌بودن ضحاک نیست، فقط گفته شده پدرش مرداس «از دشت سواران نیزه‌گزار» بود، اما در منابع تاریخی مهم دیگری همچون تاریخ الرسل و الملوک طبری، مروج الذهب مسعودی، غرر اخبار ملوک الفرس و سیرهم ثعالبی و فارس‌نامهٔ ابن بلخی این انتساب آمده است. در برخی از این منابع حتی نسب ضحاک به‌صورت «ضحاک بن علوان بن عبید بن عویج الیمنی» ذکر شده و آمده که مردم یمن نیز ادعای انتساب او به خود را داشتند. نویسندگان از این شواهد نتیجه می‌گیرند که حمیری‌بودن ضحاک در زمان خاقانی شهرت و رواج کافی داشته، بنابراین کاربرد «مار حمیر» و «گرگ حمیر» توسط خاقانی برای اشاره به ضحاک، ریشه در سنتی تاریخی-روایی شناخته‌شده دارد، نه ابداعی بی‌پایه. #لغت #خاقانی