Hamr‐ı rûy‐i yâr ile sekrân olan anlar bizi
Katresin bahr eyleyip ummân olan anlar bizi
Câhil anlamaz zevi'l‐irfân olan anlar bizi
Vâkıf‐ı esrâr olup hayrân olan anlar bizi
Anlamaz hayvân olan insân olan anlar bizi
Halkın artık eksiğine keylimiz yokdur bizim
Kimseye ta’n etmeğe hiç dilimiz yokdur bizim
Lâ‐mekândan gelmişiz bir ilimiz yokdur bizim
Bu fenâ gülzâra hergîz meylimiz yokdur bizim
Her seher bülbül gibi nâlân olan anlar bizi
Sırr‐ı vasl‐ı yâri yol azanlara açılmazız
Biz hakîkat şemsiyiz revzenlere açılmazız
Biz ricâl esrârını şol zenlere açılmazız
Zâhid‐i leffâf olan rehzenlere açılmazız
Açılıp güller gibi handân olan anlar bizi
Sanmanız zâhid gibi havf u recâ abdâlıyız
Geçmişiz andan şehâ bezm‐i likâ abdâlıyız
Tekye‐i iklîm-i lâhûtda bekâ abdâlıyız
Bâş açık yâlın ayak râh‐ı fenâ abdâlıyız
Ref’ edip ten cübbesin üryân olan anlar bizi
Mısriyâ şehr‐i fenâya uğradı râhım bugün
Şems‐i rûy‐i yâr ile bedr oldu çün mâhım bugün
Kuluna rahm eyleyip kıldı nazar şâhım bugün
Lî‐me'allâh sırrına mahremdir İbrâhim bugün
Ol sarây‐ı vahdete mihmân olan anlar bizi
Niyâzî Mısrî
Kuddise Sırruh
