امروز تو رویداد غزلیات سعدی
استاد می گفت
یوقتایی یک سگ در قالب انسان در میاد و میشه سگ اصحاب کهف
و یجایی هم یک اشبه الناس مثل بلعام بواسطه خودپسند و مهتری از حیوان هم کمتر میشه
و من فکر می کنم همینکه انسانی خودش را گم می کند و هویتش را از دست می دهد و جامعه او را به این سو و آن سو می کشد دچار این مالیخولیا می شود
سعدی زیبا تر بیان می کند:
از مایهٔ بیچارگی، قطمیر، مردم میشود
ماخولیای مهتری، سگ میکند بلعام را
