پلاسمالوژنها برخی شاخصهای مرتبط با پیری را در موشهای پیر بهبود دادند!
پژوهشگران گزارش کردهاند که مصرف پلاسمالوژنها (Plasmalogens) در موشهای پیر با بهبود عملکرد در آزمون یادگیری و حافظه، افزایش تعداد سیناپسها و کاهش التهاب مغزی همراه بوده است.
پلاسمالوژنها نوعی لیپید موجود در غشای سلولی هستند که در بافتهایی مانند مغز و قلب فراواناند و سطح آنها با افزایش سن کاهش مییابد.
در آزمون Morris Water Maze، موشهای پیر دریافتکننده پلاسمالوژن پس از دوره تمرین، سکوی مخفی را سریعتر پیدا کردند؛ یافتهای که نشاندهنده بهبود عملکرد یادگیری و حافظه در این مدل حیوانی است.
بررسی بافت مغز نیز با تعداد بیشتر و وضعیت بهتر سیناپسها و کاهش برخی شاخصهای التهاب عصبی همراه بود.
با این حال، این مطالعه هنوز نشان نمیدهد که پلاسمالوژنها پیری را در انسان معکوس میکنند. نتایج فعلاً مربوط به مدل موشی است و اثربخشی و ایمنی آنها در انسان به مطالعات بالینی نیاز دارد.