سرداران میدان و سرداران اقتصاد؛ سهم ثروتمندان در دفاع از میهن کجاست؟
حدود هفت ماه است که بخشی از مردم، نیروهای انقلابی و مدافعان کشور، با احساس مسئولیت و غیرت ملی، پای کار ایستادهاند؛ در خیابانها، در میدانهای دفاع، در کنار خانوادههای شهدا و رزمندگان و در حمایت از امنیت و تمامیت ارضی کشور.
در این میان، کم نیستند سردارانی که از جان خود، آرامش خانواده، فرزندان و عزیزانشان گذشتند تا کشور پابرجا بماند، امنیت مردم حفظ شود و پرچم ایران همچنان برافراشته باشد. این افراد برای دفاع از آنچه به آن باور دارند، هزینه دادهاند؛ هزینهای واقعی، سنگین و گاه جبرانناپذیر.
اما در کنار «سرداران میدان»، یک سؤال جدی و اساسی مطرح است: سرداران اقتصادی کجا هستند؟
کسانی که طی سالها در این کشور فعالیت اقتصادی کردهاند، سرمایه اندوختهاند و بخشی از ثروت و موقعیت اقتصادی خود را در سایه ثبات، امنیت، زیرساختها و فرصتهای ایجادشده در همین کشور به دست آوردهاند، امروز چه سهمی از هزینههای دفاع از کشور و حفظ ثبات آن بر عهده گرفتهاند؟
اگر در میدان نظامی، عدهای آمادهاند جان خود را فدای میهن کنند، در میدان اقتصاد نیز باید پرسید صاحبان سرمایه تا چه اندازه آمادهاند از بخشی از دارایی خود برای عبور کشور از بحرانها هزینه کنند؟
سؤال این نیست که چرا فلان فرد ثروتمند است؛ ثروت مشروع و کارآفرینی، نه تنها مذموم نیست، بلکه برای اقتصاد کشور ضروری است. سؤال این است که در روزهای سخت، نسبت ثروت با مسئولیت اجتماعی چیست؟
اگر کشور در شرایط دشوار قرار دارد، اگر رزمندهای از جان خود میگذرد و خانوادهای داغ عزیزش را تحمل میکند، آیا صاحبان سرمایه نیز نباید سهم خود را در این میدان نشان دهند؟
چرا تاکنون کمتر شاهد یک حرکت رسمی، شفاف و رسانهای از سوی صاحبان سرمایه بودهایم که بگویند:
«ما نیز برای عبور کشور از این شرایط، بخشی از دارایی خود را در اختیار منافع ملی قرار میدهیم»؟
البته کمک به کشور الزاماً به معنای بخشیدن تمام ثروت نیست. میتواند سرمایهگذاری در تولید، حفظ اشتغال، جلوگیری از تعطیلی کارخانهها، حمایت از خانوادههای آسیبدیده، تأمین نیازهای ضروری، کمک به زیرساختهای دفاعی و عمومی یا هر اقدام شفاف و قانونی دیگری باشد که نتیجه آن تقویت اقتصاد و امنیت کشور است.
مردم حق دارند بدانند در روزهای سخت، چه کسانی فقط شعار میدهند و چه کسانی هزینه میکنند.
اگر یک جوان حاضر است جانش را در میدان بگذارد، اگر پدری از خانوادهاش میگذرد و اگر مادری داغ فرزندش را تحمل میکند، انتظار افکار عمومی این است که صاحبان ثروت نیز به اندازه توان خود، مسئولیت اجتماعیشان را بپذیرند.
انقلاب، کشور و امنیت، فقط با خون شهدا و جانفشانی رزمندگان حفظ نمیشود؛ اقتصاد مقاوم، سرمایهگذاری، تولید و مسئولیتپذیری صاحبان سرمایه نیز بخشی از میدان دفاع از کشور است.
امروز زمان پرسیدن یک سؤال ساده اما مهم است:
سرداران میدان، سهم خود را با جانشان پرداختهاند؛ سرداران اقتصاد، سهم خود را چگونه و کجا خواهند پرداخت؟
و شاید مردم بیش از هر زمان دیگری منتظرند پاسخ این سؤال را نه در شعار، بلکه در عمل ببینند.
✍روح اله جام سحر _ دهلران
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ایلام جنـــوب
🆔 @ilamJonob
