اتفاقاً فکر میکنم انسان متشکل از همهی اینهاست. تمام کاستیها، نواقص، عجول بودنها، سیاهیها و... هر کسی عادتهایی داره که به نظرش غیرانسانی و نامتمدنانهست؛ اما انسان دقیقاً تو کشمکش مهار امیالش متولد میشه. چیزی که انسان رو متمایز میکنه تمنا و تقلای کمال و تعالیه، میل به آگاهی و میل به بودن؛ نه صرفاً وجود داشتن، بلکه چیزی بودن! چیزی که خیر یا شر، معنادار و هویتساز باشه. البته مخالف سرکوب سرشت و غریزهام. هیچ کجای تاریخ هم نتیجهی مطلوبی نداشته. پذیرش وجود این بُعد حیوانی لازمهی حیاته؛ اما به نظرم آدم اگه خوی رامی نداره، باید حداقل سعی کنه مطیعِ طبع نشه.
July 31, 2026 79
