مهوان | آهنگ | بیوگرافی

پرنده در عطشِ آسمان بود و من تشنه‌ی نگاهی که زمین را فراموش کند. از لای انگشتانم نفس می‌کشید، تند، بی‌قرار، مثل کسی که از تبِ قفس بیدار شده باشد. چشمانش دو حفره‌ی بی‌نقشه بود، پر از رفتن. به من نگاه می‌کرد، نه با ترس، با آن یقینِ خاموشِ موجودی که می‌داند جایش هیچ‌کجا نیست. من دستم را روی سینه‌اش گذ…

خوب بود الان تو بودی یک نفس تو این تهران دودی @id_mahvan

خدا در قلب‌های شکسته است. هرگز کسی چیز عمیقی نگفته و ننوشته است مگر اینکه از ترک‌های روحش نوری به بیرون تابیده باشد.

هرجا دیدید به کسی میگن <<تخس و مغرور>> بدونید اون آدم راه درستی در پیش گرفته چون چارچوب داره و زود با کسی پسرخاله/دخترخاله نمیشه. خودمم به شخصه ترجیح میدم با یک آدم تخس، عن و مغرور باشم تا باکسی که همه باهاش راحتن. #سپهر

@id_mahvan

تو که باشی پیش من ، خنده به دردا میزنم

دستتو محکم گرفتم تو خیابونی که نیست @id_mahvan

@id_mahvan

گر دل نبود کجا وطن سازد عشق؟ ور عشق نباشد به چه کار آید دل؟  

@id_mahvan

تو قلبم یه جایی واست امنه همیشه @id_mahvan

یه روز چشم باز می‌کنی و می‌فهمی همه‌ی‌‌سختی هافقط مقدمه‌ی قشنگ‌تر شدن تو بودن

با هر فکری که توی سرت میگذره چشماتو ببند و گوش بده @id_mahvan

عشق بودی و به اندیشه سرایت کردی قلب با دیدن تو شور تپیدن دارد عمق تو دره ی ژرفیست مرا می خواند کسی از بین خودم قصد پریدن دارد

همیشه بعد از تاریکی، روشناییه @id_mahvan

حسّ خوبیه ببینی یه نفر همه رو به خاطر تو پس زده @id_mahvan