Дераза раҳлари бузилиб, охирги русумда евтотаъмир қилинган, лекин "дугоналар"исиз хувиллаб қолган катта айвонга эса киргиси келмасди. Хар сақар ота уйимга борсам бирорта бемор гулни кўрардим. Уларни охори тўкилган либосидан қаердан келиб қолганига дарров ақлим етар, онам бўлса синиқ жилмайиб "каттабувинг бериб юборди. Ранимасияда ишлагансанку, дугонамни ўзига келтир!" деб буйруқ ҳам берганлар. Харакат қиляпман қизим, яшаб кетар. Кейинги келганимда ўша гулни яна яшнаб кетганига кўзим тушарди, аям яна синиқ жилмайиб, "катта бувинг келгандилар. Гулингизни бервораман десам унамади. Бир хўрсиндию, "Дугонамга саники ёқиб қолибди, қолаверсин. Фақат янги кўйлак кийдириб тур!" деб тайинладилар.
Дадам ҳам, аям ҳам гул шайдоси бўлганлари учун катта бувимникидан келган "бемор"лар яна жонланиб, гуркираб кетишарди.
Охирги гул -Зонтигой эди. У мен хонқизилар чизиб қўйган, яшил каструлкага экилган бўлиб, узун уйнинг дераза раҳида турарди. Уни ҳам сўлий бошлаганидан безовта бўлган катта бувим амаллаб текшириб кўрса, каструлка торлик қилаётган, қолаверса аллақачон таги чириб битган экан. Анча сувсизланиб қолган томирлар эса ташқарига чиқиб кетган эди.
Ўша вақт дарвозадан кириб келдиму, ичкаридан келаётган хазин товушни эшитиб, тўхтаб қолдим:
-Санам қаридингми Зонтигой? Лекин ўлишга шошма, қара ёнингдан қанча болаларинг униб чиқибди. Хайхотдай каструлкага сиғмай қолибсизлару.....Нима? Анчадан бери сув ичмадингми? Хозир биров келсин...Ўзим шунақа ўсал бўлиб қолдим-да, уч қадам босишга қийналяпман.....Бўлмасаку... Йўқ, сан келинимни қарғама! Бояқишни ўзи кўнгли ярим. Дуо қилавер, бирор кун манга ўхшаб гулсевар бўлиб қолар...
Салом бериб ичкари кирдиму, кўзимдани ёшни катта бувимга кўрмаслиги учун дархол сувқуйгични олиб гулни тўйганича суғордим .
-Муаззам,-деди катта бувим, овозидаги титроқни яшира олмай,- Биламан, уйингда чиройли гулларинг кўп. Мени Зонтигойимга ҳам жой топилар.
Кейин, аввлгидек қувлик билан пўписа қилди:
-Фақат бир шарт билан бераман. Манави кўйлаги чириб кетибди. Янгисидан, энг охирги чиққан- порумидан олиб берасан. Қуёшни яхши кўради хонимча. Чунки ўзини зонтикчалар кўпда. Ош - овқати хақида гапирмасам ҳам бўлар-а? Хонқизи кўйлак кийдираётганингда айтганман. Эсингда борми?
-Ха, -дедим,кўз ёшларимни яшира олмай, - Йилда икки марта ўғитли тупроқ, тухум пўчоқли чой ва ёзда кун ора тиндирилган сув қуйиб тураман.
-Қишдачи?-деди каттабувим хавотирланиб, - совуқ кунлари кунора сугорсанг илдизи чириб қолади-ю бояқишни.
-Қишда хафтада бир сув қуяман, хавотир олманг!
Каттабувим бир пас хафа бўлиб турдию, кейин қўққис тиззаларига шапатилаб кулиб юборди. Сўнг кўзидани ёшни артиб, гулга қараб ёлгон пўписа қилди:
-Хаааа, муғомбир! Тошконга кетаман, деб ўзингни касалга солиб олганмидинг, ёлгончи?! Дўхтирни уйига кетиш учун ягона баҳона шуда-а?
Яна чуқур хўрсинди ва гўёки гулни охирги марта кўраётгандай секин хайрлашди:
-Майли,қаерда бўлса ҳам ўзингдан кўпайгин. Невара, чевараларимни кўзини қувнатиб ўс!
Катта бувимга қараганим сари, юрагим эзилиб борарди. Болалигимда гулларидан бир донасини сўраб олишим учун роса ялинтирарди. Яъни гулни номини билишдан ташқари, уни қандай парваришлаш: қачон, қандай ўғит солиб, қайси фаслда қандай миқдорда суғориш, қайси деразани , қанақа томонига қўйиш-у, баргларини нима билан артиб, тагини қандай юмшатишгача айтиб бера олмасам битта баргини ҳам бермас, ўзлари ўргатиб кейин қўлимга тутқазардилар.
Ҳаммадан қизгонган гулларидан энг сўнгисини бериб юбораётганларининг сабабини билсамда, ҳижолат бўлдим:
-Келин аям нима деркинлар?
Катта бувим чуқур яна хўрсинди, эшик томонга бир қараб қўйиб секин гапирди:
11September 4, 2026 1.2K 1
