شعری کوتاه از پل ورلن (Paul Verlaine): Chanson d'automne Les sanglots… — بلوط سبز — TG.ME

شعری کوتاه از پل ورلن (Paul Verlaine): Chanson d'automne Les sanglots longs Des violons De l'automne هق‌هق‌های کشیدهٔ ویولن‌های پاییز Blessent mon cœur D'une langueur Monotone. دلم را با اندوهی یکنواخت می‌آزارند. Tout suffocant Et blême, quand Sonne l'heure, خفه و رنگ‌پریده، آنگاه که ساعت به صدا درمی‌آید، Je me souviens Des jours anciens Et je pleure; روزهای گذشته را به یاد می‌آورم و می‌گریم. Et je m'en vais Au vent mauvais Qui m'emporte و با باد تلخ می‌روم، که مرا با خود می‌برد، Deçà, delà, Pareil à la Feuille morte. اینجا و آنجا، همچون برگی مرده. @green_oak