Document: post #508 — TG.ME

برای بررسی این که آیا یک امر نهادینه را باید حقی ویژه و امتیازی برای فرد یا لایه‌ای پنداشت، نباید پرسید آیا این نهاد برای این فرد یا این لایه‌ها سودی به ارمغان می‌آورد یا نه، بلکه فقط باید پرسید آیا برای عموم سودمند است یا نه. وقتی به این نتیجه می‌رسیم که صرفاً مالکیت خصوصی بر ابزارهای تولید بالندگی پربار جامعه انسانی را امکان‌پذیر می‌سازد، روشن می‌شود چنین نتیجه‌ای هیچ معنایی ندارد مگر این‌که مالکیت خصوصی نه صرفاً امتیازی برای مالکان، بلکه نهادی اجتماعی برای خیر و صلاح همگان است، هرچند که در عین حال برای افرادی به‌طور ویژه خوشایند و سودمند باشد.
اگر لیبرالیسم مدافع مالکیت است برای این نیست که از منافع مالکان دفاع کند. اگر لیبرالیسم می‌خواهد مالکیت خصوصی را برقرار نگاه دارد، به این دلیل نیست که نمی‌توان مالکیت را بدون لطمه زدن به حقوق مالکان برچید. لیبرالیسم اگر برچیدن مالکیت خصوصی را به نفع عموم می‌دانست، برای برچیدن آن وارد عمل می‌شد، بدون ملاحظه این‌که از این رهگذر به مالکان آسیب می‌رساند. اما حفظ مالکیت خصوصی به نفع همه لایه‌های جامعه است. حتی فقیرانی که هیچ داشته‌ای ندارند، در نظام اجتماعی ما زندگی بهتری دارند تا در جامعه‌ای که حتی از تولید کسری از آن‌چه در نظام اجتماعی ما تولید می‌شود، عاجز است.
لیبرالیسم | لودویگ فون میزس
صفحه ۶۸-۶۹

t.me/Gottfried24
December 1, 2025 617 1