غلو خوب، غلو بد!
📔العلویون تاریخاً و مذهباً، اثر اسد علی عاصی، رئیس مجلس علویان (نصیریه)
از رایج ترین شگردهای کلیشه ای غالیان در دور زدن نواهی شرعی تمسک به تقسیمات بی پایه در مورد نهی است. می دانیم روایات فریقین بر ذم عنوان غلو و غالی اتفاق دارند، اما نصیریان در برابر، غلو را به دو نوع خوب و بد تقسیم کرده، که نوع خوبش را متعلق به خود می دانند، و نوع بدش را بر فرق غالی غیر نصیری، مانند اسحاقیه، حلاجیه، عزاقره، مخمسه و… تطبیق می دهند! و گاه غلو منهی را به معنای «انکار معارف» تحریف میکنند! (عاصی، العلویون، ص337) نصیریان اخبار متعددی در مدح عنوان «غلو» جعل کرده، و در آثار اختصاصی خود با وجود اضطراب تعابیر، فراوان خود را «غالی» شمرده اند. (نمونه: خصیبی، دیوان، 2001، ص52) و حتی مهمترین تراجم نگاری متأخر ایشان «خیر الصنیعة فی معرفة غلاة الشيعة» نام دارد.
غلات همین نوع تقسیم را در مورد مناهی عملی مانند شرب خمر، غنا، قمار، زنا، لواط، و… انجام داده، (نمونه: حرانی، حقائق اسرار، ص141، 144، 167 و 169؛ المصرية، ص599 و...) و تنها نوع خاصی از این امور مذموم شمرده و بر مخالفانشان حمل می کنند، اما نوعی نیز نزدشان ممدوح است.
December 25, 2018 1.5K 15
