❖ حمار الحکماء النُصیری و اثبات تجلی صانع در صور محسوسه
به گمان طایفه کودن نصیریه عقل راهی به سوی تجویز رؤیت باری تعالی میگشاید! این پندار، نه از فرط تعقل که از فرط تغافل زاده شده است.
اگر سخن از قدرت مطلق خداوند است، آیا هر امری قابلیت فعلیت یافتن دارد؟ حتی محالات و ممتنعات ذاتی؟
مگر جز این است که قدرت متعلقی جز ممکنات ندارد و هر ممکنی نیز لزوم وقوع را مصاحبت نمیرساند
غالیان نجس میپندارند که اگر خداوند قادر بر ظهور است، پس عدم ظهور یا از سر عجز است یا از سر منع حکمت! آخر این چه مغالطه کودکانه است؟ برهان قویم بر این قائم است که هر ذو الابعادی متجزی است و هر متجزی لاجرم حادث است پس رب مجسم توهمی است آلوده به مغالطات ابلیسی
(گفتنی است که تمام فرق ضاله اعم از «وهابیت، فلاسفه-عرفاء، شیخیه، تفکیکیه» حشرهم الله مع عمر، به نحوی قائل به این مقاله ابلیسی و مغالطه شیطانی هستند)
در تقویت کلام ایشان چنین گفتند: خداوند متعال! یا قادر بر حاملگی و وضع حمل است یا خیر! اگر گوییم خداوند متعال! حامله نمیشود پس عجز را به او نسبت دادیم و نسبت عجز به او محال است. پس خداوند حامله میگردد
•لم یلد و لم یولد ایها الكافرون•
