فکر و فرم

«اگر به اتوبوس نرسيدى، شايد از يک تصادف جا موندى،
اگر کسی تركت كرد، شاید قراره آدم بهتری وارد زندگیت بشه.
اگر یه جا بد آوردی، بعداً قراره بهترشو بیاری.
و...»

یعنی یه لغزش کوچیک باعث می‌شه فکر کنیم دیگه همه‌چیز خراب شده و در نتیجه، به‌جای اینکه برگردیم به مسیر، بیشتر از مسیر خارج بشیم.

🧠 دیکتاتوری فقط «رفتار» رو کنترل نمی‌کنه.
در یک نظام اقتدارگرا، محدودیت ممکنه فقط به این معنا نباشه که:

❌ «چه کاری نباید انجام بدی.»

بلکه به‌تدریج می‌تواند به این سؤال‌ها هم برسه:

❌ چه چیزی رو نباید بگی؟
❌ چه چیزی رو نباید بخونی؟
❌ درباره چه چیزی نباید سؤال کنی؟
❌ چه کسی رو نباید نقد کنی؟
❌ چه چیزی رو نباید تصور کنی؟

ما قربانی شدیم
⬇️
آن‌ها به ما ظلم کردند
⬇️
پس مقابله با آنها حق ماست
⬇️
آسیب‌زدن به آنها دیگر «شر» نیست
⬇️
بلکه تبدیل می‌شود به عدالت، دفاع یا حتی یک وظیفه مقدس.

و وقتی این روایت از سطح فرد فراتر بره و در یک گروه مشترک بشه، خشم جمعی، نفرت و خشونت می‌تونه نه‌تنها مجاز، بلکه مقدس تلقی بشه.

در واقع کیفیت زندگی ما، تا حد زیادی به کیفیت سؤال‌هایی بستگی داره که هر روز از خودمون می‌پرسیم.

🇮🇷مصرف برق ایران: میانگین ۴۰۰۰ کیلووات ساعت به ازای هر فرد
🇸🇦مصرف برق عربستان: ۱۳۰۰۰ کیلووات ساعت به ازادی هر فرد ( بیش از ۳ برابر ایران)
🇺🇸مصرف برق آمریکا: ۱۲۰۰۰ کیلووات ساعت( ۳ برابر ایران)
🇨🇳چین: ۷۰۰۰ کیلووات ساعت( ۱/۸ برابر ایران)
🇷🇺 روسیه: ۸۰۰۰ کیلووات ساعت( ۲ برابر ایران)

🇮🇷ایران ۲۰۰ تا ۲۵۰ لیتر به ازای هر فرد در روز
🇺🇸آمریکا ۳۰۰ تا ۳۸۰
🇹🇷ترکیه ۲۲۰ تا ۲۵۰