ادامه یادداشت از صفحه اول ⬆️⬆️⬆️
این جلسه دفاع نیز برای من از جهات مختلف خاطرهای ماندگار خواهد بود. به لطف همراهی و محبت مسئولان و عزیزان دانشگاه فرهنگیان استان كردستان، شرایطی فراهم شد که بتوانم در بستر فضای مجازی و در حضور جمعی از استادان توانمند و فرهیخته، دفاع از رساله خود را انجام دهم؛ استادانی که از تهران، قم، سنندج و مهاباد در این جلسه حضور داشتند و هر یک با دانش، تجربه و نگاه علمی خود بر غنای این جلسه افزودند.
در این جلسه، حضور و همراهی استادان ارجمندی همچون جناب آقای دکتر مهدی مهریزی، جناب آقای دکتر جلال جلالیزاده، جناب آقای دکتر ناصر مریوانی، جناب آقای دکتر عادل ضیایی، جناب آقای دکتر جهانگیر ولدبیگی، جناب آقای دکتر علی سروریمجد، سرکار خانم دکتر عصمت سوادی و همچنین سرکار خانم محبوبی، کارشناس محترم پژوهشی واحد علوم و تحقیقات تهران، برای اینجانب مایه افتخار و سپاسگزاری است.
همچنین لازم میدانم صمیمانه از مسئولان و کارکنان دانشگاه فرهنگیان استان كردستان، بهویژه جناب آقای دکتر جهانگیر ولدبیگی، رئیس محترم دانشکده علوم پایه، جناب آقای دکتر انور میری معاون محترم دانشكده، جناب آقاى دكتر جلال غريبى و جناب مهندس عابد مقصودی و دیگر عزیزانی که برای برگزاری این جلسه در محيط دانشگاه و فراهم کردن شرایط حضور استادان گرانقدر از شهرهای مختلف زحمت کشیدند، صمیمانه تشکر و قدردانی کنم.
بیتردید برگزاری چنین جلسهای با حضور استادانی از شهرهای تهران، قم، سنندج و مهاباد و ایجاد امکان دفاع در فضای مجازی، حاصل همراهی و زحمات مجموعهای از عزیزانی بود که شاید نام همه آنان در این چند سطر نیاید، اما سهم آنان در رقم خوردن این روز مهم برای من فراموشنشدنی است.
در این میان، از استادان محترمی که در طول سالهای تحصیل و پژوهش با راهنمایی، نقد، تذکر و حمایت علمی خود مسیر این پژوهش را هموار کردند، صمیمانه سپاسگزارم. بهویژه از اینکه در روز دفاع، با نگاه علمی و دقت نظر، رساله را مورد ارزیابی قرار دادند و نکات ارزشمند خود را مطرح کردند، قدردانی میکنم.
و اما در پایان، سخنان حضرتعالی درباره خانوادهام برای من معنای ویژهای دارد. واقعیت این است که در پشت این موفقیت، سالها صبوری و همراهی خانوادهای قرار دارد که در تمام این مسیر، سختیها، انتظارها، نگرانیها و فراز و نشیبهای این راه را تحمل کردند. همسر و فرزندان عزیزم و همچنین پدر و مادر بزرگوارم، برادر گرانقدرم و خواهرم و خانواده هاى محترم ايشان در این مسیر سهمی بزرگ دارند و اگر امروز نام «دکتر» در کنار نام من قرار گرفته است، بخش مهمی از این موفقیت را مدیون دعای خیر، محبت و همراهی آنان هستم. از همین رو، این موفقیت را متعلق به خودم نمیدانم؛ بلکه آن را حاصل همراهی و دعای خیر عزیزانی میدانم که در تمام این سالها در کنارم بودند.
استاد بزرگوار، جناب آقای دکتر ولدبیگی؛
از اینکه با قلم محبتآمیز خود این روز را ثبت کردید و از تلاش علمی اینجانب و موضوع رساله سخن گفتید، صمیمانه سپاسگزارم. امید دارم این پایان، نقطه آغاز راهی تازه باشد؛ راهی که در آن بتوانم بیش از گذشته در عرصه علم و پژوهش گام بردارم و در حد توان، سهمی در معرفی میراث علمی و فکری عالمان ملت کُرد داشته باشم.
در آینده، درباره این رساله، ضرورت پرداختن به موضوع آن و برخی از انگیزههایی که مرا به انتخاب و پیگیری این پژوهش واداشت، بیشتر خواهم نوشت و با مخاطبان گرامی به اشتراک خواهم گذاشت؛ چراکه باور دارم معرفی و بازشناسی میراث علمی عالمان این سرزمین، تنها یک وظیفه دانشگاهی نیست، بلکه بخشی از مسئولیت ما در قبال تاریخ، فرهنگ و نسلهای آینده است.
در پایان، بار دیگر از محبت، بزرگواری و لطف حضرتعالی و همه استادان و عزیزانی که در این مسیر همراه من بودند، صمیمانه تشکر میکنم و از خداوند متعال برای همه این بزرگواران، بهویژه حضرتعالی، سلامتی، عزت، سربلندی و توفیق روزافزون مسئلت دارم.
با نهایت احترام و ارادت
فرزاد ولیدی- سنندج ١٤٠٥/٠٥/٢٨
🆔@fatzad_validi
13
3
3August 19, 2026 690 7
