FarsiCatholic فارسی کاتولیک

زیرا سنگ از میان دیوار فریاد برخواهد آورد، و تیرک چوبی از میان سقف پاسخش خواهد داد. (حَبَقوق ۲: ۱۱)

غیرت برای خانۀ تو مرا خواهد بلعید. (یوحنا ۲: ۱۷)

اینک همه‌چیز را نو می‌سازم. (مکاشفه ۲۱: ۵)

ای خداوندِ لشکرها، امروز به این معبد که تو را در آن می‌خوانیم، بیا؛ با آن محبت و مهربانیِ همیشگی‌ات، دعای خادمانت را بشنو. و برکاتِ کامل و بی‌نقصِ خود را، برای همیشه در میانِ دیوارهای آن جاری ساز.

آنچه قلبِ پروردگارم با صدای بلند فریاد می‌زند.

«جامِ من لبریز است.»

(مزمور ۲۳، آیه ۵)

مراحمِ خداوند زوال نمی‌پذیرد، و شفقتهای او را پایانی نیست؛ هر بامداد تازه می‌شود؛ وفاداری تو عظیم است.

«سنتِ ما بر پایه‌ی پیوندِ بی‌نظیری از این ویژگی‌ها بنا شده است: خوش‌بینی به منطق و خوبیِ ذاتیِ نظمِ آفرینش؛ یقینی همیشگی به اینکه فیض و رحمتِ الهی هدایایی کاملاً رایگان‌اند که ما نه مستحقِ آن‌ها هستیم و نه از راهِ دیگری می‌توانیم به دستشان بیاوریم؛ یک واقع‌بینیِ سالم درباره‌ی خطراتی که وضعیتِ بشرِ بدونِ این فیض را تهدید می‌کند؛ عزمی راسخ برای اینکه به همه‌چیز از "نگاهِ خدا" بنگریم؛ ایستادگیِ تحسین‌برانگیز در برابرِ تمامِ برداشت‌های خشک و صرفاً اخلاق‌گرایانه از ایمانِ کاتولیک؛ ... و در نهایت، اشتیاقی سوزان برای موعظه و آموزشِ تمامِ این حقایق، در هر زمان و هر شرایطی. چرا؟ چون ما عمیقاً باور داریم که دنیا برای شنیدنِ این حقایق بی‌تاب است، و از نشنیدنِ آن‌ها در حالِ مرگ و نابودی است!»

خدا مرا آفریده تا خدمتِ مشخصی برای او انجام دهم؛ او کاری را به من سپرده که به هیچ‌کسِ دیگری نسپرده است. من مأموریتِ خاصِ خودم را دارم — شاید در این زندگی هرگز دقیقاً نفهمم آن مأموریت چیست، اما در زندگیِ بعدی به من گفته خواهد شد. من به طریقی برای اهدافِ او ضروری‌ام؛ در جایگاهِ خودم همان‌قدر ضروری‌ام که یک فرشته‌ی مقرب در جایگاهِ خود ضروری است. البته اگر من در کارم کوتاهی کنم، خدا می‌تواند شخصِ دیگری را بلند کند (همان‌طور که عیسی فرمود: «خدا قادر است از این سنگها فرزندانی برای ابراهیم پدید آورد»)، اما با این حال، من در این کارِ عظیم سهمی دارم؛ من حلقه‌ای از یک زنجیرم، حلقه‌ی اتصالی میانِ انسان‌ها. او مرا بیهوده نیافریده است. من نیکی خواهم کرد، کارِ او را انجام خواهم داد؛ من در جایگاهِ خودم فرشته‌ی صلح و واعظِ حقیقت خواهم بود، حتی اگر قصدِ مستقیمِ آن را نداشته باشم؛ تنها کافی است احکامِ او را نگاه دارم و در همان جایی که مرا فراخوانده، خدمتش کنم.»