- هی... اوه سهون!
از لای موهای پسر گفت و موهاش رو از دهنش تف کرد بیرون. واقعا دلش میخواست سهون رو پرت کنه اون سمت، ولی دلش نمیومد.
کمی تکون خورد و نهایتا به سختی سهون رو روی تشک خوابوند و از چنگش آزاد شد. چقدر خواب این پسر سنگین بود!
دستی بین موهاش کشید و کلهش رو خاروند. بعد در حالی که حاضر نبود چشمهاش رو کامل باز کنه، به سمت در اتاق رفت. دستها رو در هم قفل کرد و قبل از بستن در اتاق پشت سرش تا جایی که میتونست بدنش رو کشید.
بخشی از شکمش از زیر تیشرت مشخص شده بود و چشمهاش هنوز بسته بود، که با شنیدن صدای خندهی ریزی چشم باز کرد. خواهر سهون؟
در یک لحظه مغزش انگار بالاخره راه افتاد. ابروهاش بالا پرید و پلکهاش با وحشت از هم فاصله گرفت و اول از همه تیشرتش رو صاف کرد:
- آم... صبح به خیر؟
دختر دیگه نتونست فقط ریز بخنده، فقط با صدای بلند میخندید و دستش رو گرفته بود به دیوار راهرو تا از شدت خنده پخش زمین نشه.
- صبح... به... خیر...وای...
بریده بریده بین قهقهههاش گفت و پسر گیج از کنارش رد شد و خودش رو به سرویس رسوند.
با دیدن خودش توی آینه تازه دلیل خندهی دختر رو فهمید. یک نفر با ماژیک قرمز روی صورتش سبیل و با ماژیک مشکی روی صورتش عینک کشیده بود و روی لپش نوشته شده بود: کریسمس مبارک سانتا کلاوز!
در حالتی که بخشی از موهاش سیخ شده بود و خطی از آب دهنش کنار لبش خشک شده بود و یک تار موی سهون بهش چسبيده بود؛ حتی مضحک تر به نظر میرسید.
خندهش رو با نفس خجولی بیرون داد و شیر رو باز کرد تا صورتش رو بشوره.
#clown
