فانِوشت

Hich

✨

هردفعه که قلبم عمیق می‌شکنه، یه پتوس تو خونه متولد می‌شه. پ.ن: گل‌گلیای شیشه کارِ آبجی کوچیکه‌س🌸.

این جمله "اگه طلا هم بشی دیگه نمی‌خوامت" ته ته تهِ حس ناامیدی من از آدماست. البته یهویی از آدما ناامید نمی‌شم، هربار که یه ستاره توی قلبمو خاموش می‌کنن، با خودم می‌گم شب رو مهمون قلبم کردی، پس چرا باید جات رو چشام باشه.

هرچقدر نفس عمیق می‌کشم از عصبانیتم کم نمی‌شه. دیگه باید چیکار کرد موقع عصبانیت؟

[media, no text]

من عاشق اینجام😌

مهم نیست سوال چیه، چایی همیشه جوابه.

Cute🥲

این‌روزا زندگی اون روی سگشو بهم نشون داده و من یه گوشه کِز کردم و بغض کردم.

من انتظار ندارم همه‌ چیز خوب پیش بره؛ اما دیگه حس می‌کنم بعضی از غما برای اینکه بازم ناراحتم کنن زیادی تکرارین، زیادی اتفاق افتادن، و زیادی براشون غمگین بودم. ولی انسان بودن این شکلیه که هیچ‌وقت به غم عادت نمی‌کنی، دلت بشکنه، برای بار هزار و یکم غمگین میشی.

قبول دارید با آهنگای چنلم کِیف می‌ده بزنی تو جاده؟ پ.ن: البته فعلاً باید قفسه کتابارو مرتب کنم😮‍💨.

ماه چه خوشگله، چقدر نزدیکه. یکم قدّم بلندتر بود حتماً با زور مهمونش می‌کردم خونه‌مون🥹🌙.

نگاه بعضی‌ها به زندگی انقدر عمیق و قشنگ و قدردانه که کاش می‌شد، چشم‌هامون رو عوض کنیم.