در کتاب «ماموریت الهی اسرائیل در ایران» که ۷ اسفند ۱۴۰۳، یعنی پیش از جنگ ۱۲روزه و حدود یک سال پیش از ترور سیدعلی خامنهای منتشر شده، بهصراحت درباره این سناریو صحبت شده که اگر اسرائیل پیش از حمله به ایران بتواند مردم را به خیابان بکشاند، احتمال ترور رهبر ایران را بالا میداند (مشابه جنگ رمضان) در مقابل، در شرایطی مانند جنگ ۱۲روزه، - که موفق نشده باشد مردم را به خیابان بکشاند- بهدلیل افزایش ریسک، چنین اقدامی را انجام نمیدهد.
که البته کتاب برای هر دو سناریو نیز دلایل و جزئیات مشخصی ارائه میکند.
بنده این کتاب را در شهریور ۱۴۰۴، در تعطیلات تابستانی، خواندم و همان زمان محتوایش را برای یکی از دوستانم توضیح دادم. حتی بر اساس مطالب کتاب، احتمال دادم که اسرائیل تا بهمنماه تلاش کند یک اعتراض مصنوعی در ایران شکل دهد تا از فضای ایجادشده برای ترور رهبر استفاده کند و گمان کردم افزایش قیمت بنزین میتواند یکی از محرکهای چنین اتفاقی باشد (که البته در واقعیت این اتفاق نیفتاد و محرک اصلی اعتراضات قیمت دلار شد) دوستم هم این پیشبینی را که مبنایش مطالب همان کتاب بود، تأیید کرد.
نکته اصلی برای من، حتی جزئیات و استدلالهای کتاب نیست؛ مسئله این است که با وجود انتشار عمومی چنین کتابی از مدتی قبل از جنگ، هنوز افرادی قابل توجهی هستند که فراخوان و تراژدیهای ۱۸ و ۱۹ دی ۱۴۰۴ را صرفاً یک اعتراض خودجوش، مشروع و مردمی میدانند و احتمال طراحی و بهرهبرداری خارجی از آن را اساساً بررسی نمیکنند؛ در حالی که حتی نام این کتاب را هم نشنیدهاند، چه رسد به اینکه آن را خوانده باشند.
البته بخشی از این مسئله متوجه ما هم هست؛ چراکه در انتشار چنین اطلاعاتی کوتاهی کردهایم و نتوانستهایم آنطور که باید، محتوای این منابع را به افکار عمومی منتقل کنیم.
فایل کتاب
@evamoosavi | ماجراهای ایوا








