وقتی فکرمی‌کنم زندگی در مالویل این‌قدر عادی می‌گذرد، حال‌آنکه ما، هر… — ادبیات داستانی — TG.ME

ادبیات داستانی‌ پانزدهمین کتاب سال ۱۴۰۳ «قلعه مالویل» می‌خوام با خودت حرف بزنم... با خودت که به اندازه ۵۶۵ صفحه باهات زندگی کردم... تو رمانی هستی که نگاهم رو به مفهوم «توصیف» عوض کردی... بعد از خوندنت، دیگه مثل سابق نمی‌نویسم... مثل سابق نمی‌بینم... صحنه‌‌های توصیف‌ناپذیری…
‌‌
وقتی فکرمی‌کنم زندگی در مالویل این‌قدر عادی می‌گذرد، حال‌آنکه ما، هر لحظه به نابودی تهدید می‌شویم، تعجب می‌کنم.

روبرت مرل
💔6
February 24, 2026 175 1