قَالَ الإِمَامُ الشَّافِعِيُّ رَحِمَهُ اللهُ:
"مَنْ أَحَبَّ أَنْ يَفْتَحَ اللهُ لَهُ قَلْبَهُ أَوْ يُنَوِّرَهُ؛ فَعَلَيْهِ: بِتَرْكِ الْكَلَامِ فِيمَا لَا يَعْنِيهِ، وَتَرْكِ الذُّنُوبِ، وَاجْتِنَاب الْمَعَاصِي، وَيَكُونُ لَهُ فِيمَا بَيْنَهُ وَبَيْنَ اللهِ خَبِيئَةٌ مِنْ عَمَلٍ؛ فَإِنَّهُ إِذَا فَعَلَ ذَلِكَ فَتَحَ اللهُ عَلَيْهِ مِنَ الْعِلْمِ مَا يَشْغَلُهُ عَنْ غَيْرِهِ، وَإِنَّ فِي الْمَوْتِ لَأَكْثَرَ الشُّغْلِ"
(مَنَاقِبُ الشَّافِعِيِّ، لِلْبَيْهَقِيِّ: ٢: ١٧١)
İmâm Şâfiî rahimehullah şöyle demiştir:
"Kim Allah'ın kalbini açmasını veya nurlandırmasını istiyorsa, kendisini ilgilendirmeyen konularda konuşmayı terk etsin, günahlardan kaçınsın, masiyetlerden uzaklaşsın ve kendisi ile Allah arasında gizli tuttuğu salih bir ameli olsun.Ne zaman ki bunları yaparsa, Allah ona ilimden öyle bir kapı açar ki, bu onu başka şeylerle meşgul olmaktan alıkoyar.Süphesiz ki ölümde yeteri kadar çok meşguliyet vardır."
(Beyhâkî, Menâkıbu'ş-Şâfiî: 2: 171)
@el_ilim21
