هفته گذشته گفتیم بازار اوراق خزانه‌داری آمریکا با کمبود خریدار مواجه نیست؛ بلکه سرمایه‌گذاران برای تأمین مالی دولت بازده بالاتری مطالبه می‌کنند. این تحلیل تأیید شد. بازده اوراق ۱۰ساله از ۵.۲۴٪ به ۴.۹۸٪ و بازده اوراق ۳۰ساله از ۵.۶۰٪ به ۵.۴۷٪ کاهش یافت. صندوق‌های اوراق قرضه آمریکا نیز برای بیست‌وششمین هفته متوالی ورود سرمایه ثبت کردند. اتفاق مهم‌تر این بود که بازده اوراق درست زمانی کاهش یافت که داده‌های تورمی باید آن را افزایش می‌دادند.
تورم مصرف‌کننده آمریکا در سپتامبر به ۳.۷٪ سالانه رسید و قیمت‌ها طی یک ماه ۰.۶٪ افزایش یافتند. تورم تولیدکننده هم با رشد ماهانه ۱.۳٪ و سالانه ۶.۳٪، فشار قیمتی قابل توجهی را نشان داد.
در شرایط معمول، چنین داده‌هایی احتمال افزایش نرخ بهره را تقویت می‌کنند و بازده اوراق دولتی را بالا می‌برند. اما این بار بازده اوراق ۱۰ساله طی هفته ۲۶ واحد پایه کاهش یافت.
نکته مهم‌تر اینکه بازده واقعی این اوراق از ۲.۹۱٪ به ۲.۷۴٪ رسید و تورم مورد انتظار بلندمدت نیز از حدود ۲.۳۳٪ به ۲.۲۴٪ کاهش پیدا کرد. پس بازار نه‌تنها بازده اسمی پایین‌تری مطالبه کرد، بلکه بازده واقعی و جبران تورم مورد انتظار را نیز کاهش داد. این رفتار نشان می‌دهد نگرانی درباره ریسک مالی شرکت‌ها، دست‌کم در این هفته، از نگرانی درباره تورم پیشی گرفته است.
برای مدتی، افزایش تورم باعث می‌شد سهام و اوراق دولتی همزمان افت کنند؛ وضعیتی که کارایی اوراق را به‌عنوان ابزار دفاعی سبدهای سرمایه‌گذاری کاهش داده بود. اما این هفته رابطه متفاوتی مشاهده شد. سهام فناوری تحت فشار قرار گرفت و فاصله بازده اوراق شرکتی پرریسک از ۳۱۱ به ۳۲۳ واحد پایه افزایش یافت. همزمان، سرمایه‌گذاران اوراق خزانه‌داری خریدند و بازده آنها کاهش پیدا کرد. یعنی بازار برای نگهداری بدهی شرکت‌های پرریسک بازده بیشتری می‌خواهد، اما حاضر است اوراق دولتی را با بازده پایین‌تری بخرد.
سرمایه‌گذاران در حال تمایزگذاری میان ریسک بدهی دولت و ریسک اعتباری شرکت‌ها هستند. این رفتار با بازگشت تقاضای دفاعی برای اوراق خزانه‌داری سازگار است، هرچند یک هفته برای اثبات تغییر دائمی شرایط بازار کافی نیست.
هفته‌های قبل، افزایش هزینه تأمین مالی پروژه‌های هوش مصنوعی را بررسی کردیم. این هفته شرکت کورویو به یکی از روشن‌ترین نمونه‌های این فشار تبدیل شد. این شرکت حدود ۵۰ میلیارد دلار بدهی دارد و هزینه بیمه اعتباری پنج‌ساله بدهی آن به بیش از ۱۱۰۰ واحد پایه رسید. بازده یکی از اوراق آن نیز برای مدتی تا ۱۶٪ افزایش یافت. این اعداد نشان می‌دهند سرمایه‌گذاران نسبت به توان بازپرداخت بدهی شرکت بسیار محتاط‌تر شده‌اند.
مسئله این است که آیا درآمد نقدی شرکت‌ها به‌اندازه کافی سریع رشد می‌کند تا هزینه ساخت زیرساخت و بازپرداخت بدهی‌ها را پوشش دهد؟ زیرا برآوردها نشان می‌دهد پنج شرکت بزرگ فعال در زیرساخت هوش مصنوعی ممکن است سال آینده مجموعاً حدود ۱.۲ تریلیون دلار سرمایه‌گذاری کنند.
گزارش‌های مالی بانک‌های بزرگ آمریکا همچنان از رشد سپرده‌ها و تسهیلات حکایت دارند و نشانه‌ای از وخامت گسترده کیفیت اعتباری مشاهده نشده است. بنابراین فشار اعتباری در بخش‌هایی از صنعت هوش مصنوعی متمرکز است، نه کل نظام بانکی.
داده‌های جریان سرمایه نیز همین تغییر رفتار را نشان می‌دهند. در هفته گذشته حدود ۱۳ میلیارد دلار وارد صندوق‌های سهام آمریکا شد، درحالی‌که صندوق‌های اختصاصی فناوری ۵.۲ میلیارد دلار خروج سرمایه ثبت کردند. صندوق‌های اوراق قرضه نیز حدود ۶.۵ میلیارد دلار سرمایه جذب کردند. این وضعیت به معنای خروج گسترده سرمایه از بازار نیست. سرمایه‌گذاران همچنان سهام می‌خرند، اما نسبت به تمرکز بیش از حد در فناوری و شرکت‌های بدهکار محتاط‌تر شده‌اند. از آن سمت شاخص دلار حدود ۰.۳۵٪ کاهش یافت، درحالی‌که فرانک سوئیس و طلا تقویت شدند. پس تقاضای دارایی‌های امن نیز یکدست نبوده و سرمایه‌گذاران میان دلار و اوراق دولتی آمریکا تفاوت قائل شده‌اند.
این تغییر برای سبدهای سرمایه‌گذاری مهم است چون در سبدهای سنتی متشکل از سهام و اوراق، انتظار می‌رود اوراق دولتی هنگام افت سهام بخشی از زیان را جبران کنند و در دوره شوک‌های تورمی، این رابطه بارها مختل شد و هر دو دارایی همزمان کاهش یافتند. حالا بازده اوراق خزانه‌داری نزدیک ۵٪ است سطحی که علاوه بر درآمد دوره‌ای، ظرفیت بیشتری برای رشد قیمت اوراق در صورت کاهش بازده فراهم می‌کند. اوراق دولتی ممکن است دوباره هنگام افزایش نگرانی درباره اعتبار شرکت‌ها نقش دفاعی داشته باشند. در ضمن اوراق خزانه‌داری ممکن است در برابر بحران اعتباری پناهگاه باشند، اما در برابر شوک تورمی نیستند. اگر تورم بالا بماند و فدرال رزرو مجبور به افزایش نرخ بهره شود، احتمال افت همزمان سهام و اوراق وجود دارد.
ادامه ⬇️⬇️
@ehsanviews
7
3
2۱۰ آبان ۱۴۰۵ ۱٫۳ هزار
