هفته گذشته گفتیم اوراق خزانه‌داری آمریکا در حال بازیابی نقش دفاعی خود هستند؛ یعنی هنگام افزایش نگرانی درباره وضعیت مالی شرکت‌ها، سرمایه‌گذاران دوباره به خرید اوراق دولتی روی می‌آورند. پنجشنبه این تحلیل تأیید شد.
سهام متا حدود ۷٪ و انویدیا نزدیک ۴٪ افت کرد. نزدک نیز ۲.۶٪ کاهش یافت، درحالی‌که تقاضا برای اوراق خزانه‌داری افزایش پیدا کرد و بازده آنها پایین آمد. متا درآمد فصلی ۶۴.۶ میلیارد دلاری گزارش کرد؛ بالاتر از انتظار تحلیلگران.
پیش‌بینی درآمد فصل آینده نیز قوی بود و دستیار هوش مصنوعی جدید شرکت طی حدود شش هفته بیش از ۱۰ میلیون کاربر جذب کرد. با این حال، جریان نقدی آزاد متا از مثبت ۱۰.۶۳ میلیارد دلار در دوره مشابه سال قبل به منفی ۲.۱۲ میلیارد دلار رسید.
همزمان، پیش‌بینی هزینه سرمایه‌گذاری سالانه به ۱۳۵ تا ۱۴۵ میلیارد دلار افزایش یافت. نتیجه، سقوط بیش از ۷٪ سهام و افزایش هزینه بیمه اعتباری بدهی متا به بالاترین سطح تاریخی بود.
بازار برای ساخت مراکز داده، خرید تراشه و رشد کاربران ارزش‌گذاری بالاتر قائل نمی‌شود. سرمایه‌گذاری باید بازده نقدی قابل دفاع داشته باشد. وقتی بازده اوراق دولتی نزدیک ۵٪ است، هزینه فرصت سرمایه نیز بالاست. بنابراین رشد درآمد باید هزینه ساخت زیرساخت، فعالیت روزمره و تأمین مالی را جبران کند.
برآورد اس‌اندپی نشان می‌دهد شش شرکت بزرگ آمریکایی ممکن است بین سال‌های ۲۰۲۵ تا ۲۰۳۰ بیش از ۷ تریلیون دلار برای زیرساخت‌های هوش مصنوعی هزینه کنند.
بخشی از این تعهدات از طریق شرکت‌های واسطه، قراردادهای بلندمدت خرید ظرفیت پردازشی و ساختارهای تأمین مالی پروژه شکل می‌گیرد. بنابراین برای ارزیابی ریسک، بررسی بدهی ترازنامه به‌تنهایی کافی نیست.
معیار مهم‌تر، توان جریان نقدی پایدار شرکت در پوشش کل تعهدات سرمایه‌گذاری است. بازار اعتبار نیز حساس‌تر شده است.
فاصله بازده اوراق شرکتی پرریسک از ۳۳۱ به ۳۴۰ واحد پایه و در شرکت‌های معتبرتر از ۸۵ به ۸۹ واحد پایه افزایش یافت.
این سطوح هنوز نشانه بحران فراگیر نیستند. بررسی مواجهه بانک‌های بزرگ با بدهی شرکت‌هایی مانند کورویو نیز فعلاً از خطر محدودتر برای نظام بانکی حکایت دارد.
اما اگر هزینه تأمین مالی همچنان افزایش یابد، ممکن است برخی پروژه‌های مراکز داده به تعویق بیفتند و در ادامه تقاضا برای تجهیزات و تراشه کاهش پیدا کند.
به این ترتیب، رونق هوش مصنوعی حتی بدون سقوط تقاضای نهایی هم می‌تواند کند شود.
متا با افزایش شدید سرمایه‌گذاری و کاهش جریان نقدی آزاد، سرمایه‌گذاران را نگران کرد. تسلا در مقابل، پیش‌بینی هزینه سرمایه‌گذاری سالانه خود را از بیش از ۲۵ میلیارد دلار به حدود ۲۰ میلیارد دلار کاهش داد و برخلاف انتظار بازار، ۱.۵۳ میلیارد دلار جریان نقدی آزاد مثبت ثبت کرد. اما سهام تسلا نیز پس از رشد اولیه تحت فشار قرار گرفت. چون کاهش هزینه‌ها می‌تواند نشانه انضباط مالی باشد، اما همزمان نگرانی ایجاد کند که شرکت برای رشد آینده به‌اندازه کافی سرمایه‌گذاری نمی‌کند.
بنابراین بازار از شرکت‌های فناوری انتظار دشوارتری دارد، سرمایه‌گذاری کافی برای حفظ رشد، همراه با بازده اقتصادی مناسب و جریان نقدی پایدار.
در هفته منتهی به ۲۱ اکتبر، حدود ۵.۱ میلیارد دلار وارد صندوق‌های سهام آمریکا شد؛ رقمی نزدیک به ۶۲٪ کمتر از هفته قبل. صندوق‌های شرکت‌های بزرگ ۸.۶ میلیارد دلار جذب کردند، اما صندوق‌های شرکت‌های کوچک با خروج ۴.۲ میلیارد دلار مواجه شدند. در نزدک نیز ۳۳۴ سهم به کف جدید رسیدند، در برابر تنها ۷۴ سهم که سقف جدید ثبت کردند.
پس سرمایه‌گذاران هنوز بازار سهام را ترک نکرده‌اند، اما بیشتر به شرکت‌های بزرگ و دارای توان مالی بالاتر تمایل دارند. بخشی از افت اخیر فناوری نیز ناشی از کاهش موقعیت‌های اهرمی صندوق‌های بزرگ بوده است، نه لزوما ضعف تقاضای محصولات. با این حال، افت ناشی از معاملات اهرمی هم می‌تواند از طریق افزایش هزینه تأمین مالی به فعالیت واقعی شرکت‌ها فشار وارد کند.
پنجشنبه، همزمان با افت سهام فناوری، بازده اوراق خزانه‌داری کاهش یافت و تحلیل هفته قبل تأیید شد. اما جمعه، با افزایش قیمت نفت برنت به حدود ۱۱۶.۷ دلار، بازده اوراق ۱۰ساله دوباره به نزدیکی ۵٪ برگشت.
این تفاوت مهم است وقتی نگرانی اصلی، ضعف رشد یا اعتبار شرکت‌ها باشد، اوراق دولتی می‌توانند نقش پناهگاه داشته باشند. اما هنگام شوک تورمی، خود اوراق نیز ممکن است افت کنند. بنابراین هنوز نمی‌توان روی رابطه دفاعی سهام و اوراق در همه شرایط حساب کرد.
@ehsanviews
7۳ آبان ۱۴۰۵ ۶۷۵ ۳
