قسمت هفدهم — «یخِ نازک»
گاهی آدم آنقدر با چیزی زندگی میکند که دیگر نمیفهمد درد است یا بخشی از خودش.
نه فراموشش میکند، نه هر روز به آن فکر میکند؛ فقط یاد میگیرد چطور با جای خالیِ یک احساس روزهایش را ادامه دهد.
شاید آرام شدن همیشه به معنای خوب شدن نباشد؛ گاهی فقط یعنی دیگر آنقدر نزدیکِ آتش نروی که دوباره چیزی درونت
ذوب شود.
September 1, 2026 18 1
