قسمت سیزدهم — «آنسوی سکوت»
فرمانده آموخته بود
که سکوت همیشه نشانهی آرامش نیست؛گاهی چیزیست که از میان دو نفر باقی میماند وقتی دیگر هیچ کلمهای توانِ رسیدن ندارد.
بعضی فاصلهها با رفتن آغاز نمیشوند؛
از جایی شروع میشوند
که آدمها هنوز کنار هماند، اما دیگر به یکدیگر دسترسی ندارند.
و چه غمانگیز است
که گاهی تمامِ آنچه از یک آدم باقی میماند،
نه خاطرهای روشن، که جای خالیِ عجیبیست در میان چیزهای کاملاً معمولی.
شاید فراموشی
نبودنِ کسی در ذهن نیست؛
عادت کردن به نبودنش
در جهانیست که
هنوز هر روز ادامه پیدا میکند.
September 1, 2026 25 1
