بیاید صادق باشیم. اغلب نوشتن پیشنهاد و ارایه اش به تیم باعث پذیرفته شدنش نمیشه. اینو همه مون تجربه اش رو داشتیم. علتش هم ذات انسان و طبیعته و قانون اول نیوتن. دوس داریم ثبات داشته باشیم.
و من هم برای چند ایده ای که تو تیممون مطرح کردم نمیتونستم صرفا پیشنهاد بدم. اونم تو جایی که چندین نفر نویسنده کتاب و آدمای سنگین وزن بود.
راه حلم این نبود که بگم "این خوبه" . رفتم و اثبات کردم که خوبه. خوبه و برای ما هم کارکرد داره.چون خیلی از خوبها ممکنه به درد شرایط موجود نخورن.
تو کتاب Pragmatic Programing اسم این کار رو میذاره "سوپ سنگ".
اول یکی پیشنهاد میده یه سوپ سنگ بپزیم و همه ایراد میگیرن که نیمشه. طرف خودش شروع به پخت میکنه. بعد که بقیه میبینن داره پخته میشه همه میان و براش وسایل میارن.یکی سبزی میاره و اون یکی هویج و همینطوری یهو میبینن یه سوپ واقعی ساخته شده و حالا وقتشه اون سنگ رو از سوپ بردارن.
باید اقدام کرد و پیشنهاد رو با نتایجی که از دل خود پروژه اومده شرح داد. باید با داده صحبت کرد.
اما همیشه هم شدنی نیست. تو فصل آخر کتاب Staff Engineer یه جا جرف جالبی میزنه. میگه این حرفا رو که زدیم خیلی به ساختار سیستم وابسته است. قرار نیست شما تو همه سیستمها بتونید اظهارنظر کنید.بتونید تغییر ایجاد کنید. گاهی هم باید فهمید اون سیستم کشش اون رو نداره.
3
2
2۳۰ شهریور ۱۴۰۵ ۱۲۰
