این روزا اینکه چطوری با ai صحبت کنیم شدیدا موردبحثه. یکی از قوعدی که درموردش حرف زده میشه استناداردASD-STE100 هستش که برای داکیومنت کردن قطعات حساس استفاده میشه. به درد پوزیشنهایی که توش ابتکار مهمه(مثلا طراحها) شاید کمتر بخوره ولی خوراک ما برنامه نویساست. اصولش اینه:
- جملات کوتاه: فوقش ۲۰ کلمه برای دستورالعملا و ۲۵ کلمه برای توضیحات
- یک معنی برای هر کلمه: برای هرچیز باید یه واژه مشخص داشته باشیم نه چندتا. (ینو تو ورژن آخر AgentRecall خودم هم استفاده کردم و یه دیتابیس کوچیک برای معادل سازی کلمات گذاشتم)
- جملات معلوم (Active Voice): ترجیحا مشخص باشه چه کسی چه کاری انجام میده.
- یک دستور در هر جمله: چند دستور مستقل در یه جمله ترکیب نشون.
- پاراگرافای کوتاه: هر پاراگراف فقط روی یک موضوع تمرکز کنه.
- گرامر ساده: از ساختارای پیچیده دستوری و زمان‌های غیرضروری پرهیز بشه.
- حذف ابهام: از کلمات و عبارتایی که چند برداشت دارن اجتناب بشه.
- حذف عبارتای غیرضروری: جملات مستقیم و بدون حاشیه باشن.
- استفاده از لیستای مرحله ای: عملیات پیچیده به مراحل مشخص تقسیم بشن.
- ثبات در اصطلاحات: نام قطعات، متغیرا و عملیات در تمام متن یکسان باشن.
شرطهای واضح: دقیقا مشخص بشه هر دستور در چه شرایطی اجرا میشه.
استفاده از مثال و تصویر: در صورت نیاز، برای روشنتر شدن مفاهیم.
پرهیز از اصطلاحات عامیانه و استعاره: متن باید مستقیم و قابل تفسیر باشه.
2
1۱۳ آبان ۱۴۰۵ ۵۳ ۱
