این بذر سحرآمیز! واژه‌ی «نمی‌دانم»، بذر درختِ «سعادت» است که در… — مدرسه توسعه — TG.ME

این بذر سحرآمیز!

واژه‌ی «نمی‌دانم»، بذر درختِ «سعادت» است که در تاریکی و تنهایی در خاکِ «جستجو کردن»، «مطالعه کردن»، «شنیدن»، «خواندن» و «تجربه کردن» ریشه می‌دواند و حاصل آن، میوه‌های شیرینی مثل «پذیرفتن»، «عشق ورزیدن»، «سخت نگرفتن»، «عمل کردن»، «صبر کردن» و «مدارا کردن» خواهد بود.

سعادت واقعی انسان، از «نمی‌دانم» آغاز می‌شود. 

@DevelopmentSc
✔️ کانال «مدرسه توسعه»
👏52👍19❤5🤷‍♀3🕊1
December 19, 2024 6.4K 111