«کرگدن عاشق» را ننوشتم تا فقط کتابی به قفسهها اضافه شود. نوشتم چون باور دارم بعضی واژه ها، بیشتر از آدمها عمر میکنند. هر کتابی که مینویسم، تکه ای از زندگی ای است که دیگر هرگز به من برنمی گردد. هر صفحه، بهای ساعتیست که با جهان بیرون زندگی نکردم تا جهانی درون کلمات بسازم. من عجلهای برای رسیدن ندارم. ادبیات، مسابقهی سرعت نیست؛ آزمونِ ماندگاری است. اگر سالها بعد، نام «رضا اسدی» از یادها برود اما «کرگدن عاشق» هنوز در قفسه ای نفس بکشد و کسی میان صفحاتش خودش را پیدا کند، من سهمم را از جاودانگی گرفتهام. این کتاب آغاز راه است؛ نه پایان آن. من هنوز حرفهای نانوشتهی زیادی دارم... «نویسنده نمیمیرد؛ فقط روزی از میان صفحات یکی از کتابهایش دوباره متولد میشود.»♥️ بماند به یادگار مرداد ۱۴۰۵ @deklametime
July 25, 2026 198
