Silence

ببینید رفقای من اول از همه هیچ‌کس نگفته چون شرایط سخته، پس مردم حق ندارن ناراحت باشن یا مشکلات اقتصادی و اجتماعی رو نبینن. اتفاقاً دقیقاً برعکسه ! منم مثل خیلی‌های دیگه دارم همین شرایط رو زندگی می‌کنم و می‌فهمم فشار زندگی یعنی چی. من نگفتم ورزش کن تا دلار ارزون بشه! نگفتم ورزش کن تا اجاره‌ خونه پرداخت بشه یا جنگ تموم بشه یا یا یا…

گفتم وقتی بخش بزرگی از زندگی‌مون از کنترل ما خارجه حداقل اون چیزهایی که هنوز یه ذره اختیارش دست خودمونه کامل ول نکنیم. ورزش شاید نتونه اقتصاد رو درست کنه ولی می‌تونه بدن و ذهنی رو که قراره با همین شرایط بجنگه یه مقدار قوی‌تر نگه داره. اگه قرار باشه با هر گرونی، هر بحران، هر فشار و هر اتفاقی، اول خوابمون رو خراب کنیم، بعد تغذیه‌مون رو ول کنیم، بعد ورزش رو کنار بذاریم و آخرشم سلامت روانمون رو ببازیم، خب داریم دقیقاً چی رو به مشکلاتمون تقدیم می‌کنیم؟ من نگفتم مشکلاتتون رو نادیده بگیرید گفتم اجازه ندید مشکلات خودتون رو هم ازتون بگیرن. ورزش برای من فرار از واقعیت نیست برادر یه جور آماده موندنه برای مواجه شدن با واقعیته و اتفاقاً اگه کسی پول باشگاه نداره، لازم نیست باشگاه بره پیاده‌روی، دویدن، شنا، حرکات با وزن بدن، چندتا حرکت ساده توی خونه… ورزش الزاماً پولدار بودن نمی‌خواد. پس بحث مرفه بودن نیست بحث اینه که سخت بودن شرایط رو بپذیریم ولی تسلیم شدن در برابرش رو تبدیل به سبک زندگی نکنیم همین.