🦢🦢NEST OF HOPE AND ART
Author: Sahar Shalmani
Clinical Psychology Student | Psychodynamic Researcher
☘ چرا بعضی زخمها، حتی بعد از سالها، هنوز زندهاند؟
در کار بالینی، زخمها برای من فقط «درد» نیستند؛
آنها ساختارهای ناتمام رابطهاند.
هر زخمی، یک{ رابطهٔ نیمهکاره} است که در روان ادامه پیدا کرده؛
نه به شکل خاطره،
بلکه به شکل< الگو> ...
این الگوها خاموش نمیشوند؛
فقط مسیرشان را عوض میکنند.
گاهی در انتخاب شریک،
گاهی در نحوهٔ اعتماد کردن،
گاهی در ترس از صمیمیت،
و گاهی در سکوتهایی که بیش از حد طولانیاند.
*( زخمهای رابطهای، برخلاف زخمهای جسمی،
بهجای ترمیم، بازآفرینی میشوند.)*
روان، آنچه را در گذشته ناتمام مانده،
در رابطههای امروز "دوباره" میسازد؛
نه برای تکرار رنج،
بلکه برای یافتن معنا.
🌱 این معنا همیشه روشن نیست.
گاهی در دل تاریکی پنهان است؛ 🌱
▫️در لحظهای که مراجع میگوید:
⬅️«نمیدانم چرا اینقدر از نزدیک شدن میترسم.»
یا...
⬅️«نمیدانم چرا هر وقت کسی مهربان میشود، عقب میکشم.»
این «نمیدانم»،
در رواندرمانی، یک نشانهٔ مهم است:
نشانهٔ اینکه زخم هنوز زنده است،
اما آمادهٔ دیده شدن.
وقتی زخم دیده میشود،
نه بهعنوان ضعف،
بلکه بهعنوان پیامی از گذشته،
چیزی در روان جابهجا میشود.
نه یک تغییر بزرگ،
بلکه یک حرکت کوچک درونی؛
حرکتی که از جنس ☆امید☆ است،
امیدی آرام،
که از دل رنج عبور کرده و حالا میخواهد راهی تازه بسازد.
⚪ درمان، دقیقاً همینجاست:
در لحظهای که زخم، نه برای درد کشیدن،
بلکه برای معنا پیدا کردن،
به سطح میآید. ⚪
و من، در مقام "درمانگر"،
کارم این نیست که زخم را خاموش کنم؛
کارم این است که معنای زندهٔ آن را بشنوم.
✨✨✨
سحر شلمانی – دانشجوی روانشناسی بالینی، پژوهشگر روانپویشی
✨✨✨
🔗https://t.me/NestofHopeandArt
🌻
Forwarded from" آشیانه ی امید و هنر ... " 🦢🎶
Telegram
" آشیانه ی امید و هنر ... " 🦢🎶
*"ترکیبی از هنر، امید و روانشناسی برای الهام و آرامش. به ما بپیوندید و زیباییهای درونی خود را کشف کنید."*
سحر شلمانی
🦢 🦢 https://t.me/+UZ2JL_v_k99hODQ0
در صورت تمایل ، لینک کانال را با دوستان خود و علاقمندان به هنر و روانشناسی به اشتراک بگذارید...
July 29, 2026 25
