𝕮𝖔𝖒𝖆 𝖇𝖑𝖚𝖊

و این دقیقا به یکی از ریشه‌های مهم فلسفه‌ی شرقی می‌رسه: عبور از دوگانگی‌ها؛ از این تصور که «من» یک چیزم و «جهان» چیزی دیگر. تو این دیدگاه، جدایی بیشتر ساخته‌ی ذهنه تا حقیقت وجود. جالبه که رد همین نگاه رو می‌شه توی عرفان خودمون هم دید؛ چیزی که تو مفهوم وحدت وجود به شکلی عمیق‌تر بیان شده: جایی که کثرت…

می‌دونستید این پارت از آهنگ Draconian که لیریکش رو گذاشتم، در واقع بخشی از یکی از سخنرانی‌های آلن واتسه؟ (آلن واتس فیلسوف و سخنران بریتانیاییه که بخش زیادی از آثارش درباره‌ی فلسفه‌ی شرقی، ذهن و آگاهی بود؛ به‌خصوص ذن و تائوئیسم.) این پارت از حرف‌هاش که توی ترک Rivers Between Us استفاده شده، درباره‌ی…

- 𝕮𝖔𝖒𝖆 𝖇𝖑𝖚𝖊

یه آرتیست ژاپنی هست که شدیدا شیفته‌شم و هر دفعه میام اینجا درباره‌ش حرف بزنم، نمی‌تونم؛ چون از قبل هیچ کانتکستی براش نساختم که باهاش بتونید خودش و جهان‌بینی‌ش رو بهتر درک کنید. هر دفعه هم نمی‌دونم باید از کجا شروع کنم و چطور از اول همه‌چی رو بچینم که بتونم هر بار مسائل و جزئیات مرتبط رو به هم وصل کن…

[media, no text]

#classical - 𝕮𝖔𝖒𝖆 𝖇𝖑𝖚𝖊

Pls let this empty ass summer END i need shoegaze winter rn😫

- 𝕮𝖔𝖒𝖆 𝖇𝖑𝖚𝖊

- 𝕮𝖔𝖒𝖆 𝖇𝖑𝖚𝖊

- 𝕮𝖔𝖒𝖆 𝖇𝖑𝖚𝖊

بعد از بورخس، شما هم وسوسه میشید برای اتفاقات بی‌ربط معانی پنهانی پیدا کنید و از بین تاریخ و اسطوره و خاطره و خیال، یه الگو بیرون بکشید که معلوم نیست واقعا اونجا بوده یا ذهن شما ساخته‌ش. و به نظرم دقیقا این همون نطقه ای که می‌فهمید بورخس رو فقط نخوندید؛ یه بخشی از طرز فکرش وارد ذهن شما شده.

فرمولی که به نظرم بیشتر از اینکه مربوط به ادبیات باشه، مربوط به نوع دیدگاهه؛ بعد از کشف فرمول بورخسی، دیگه نمی‌تونید واقعیت رو همون‌طور ساده و تک لایه‌ای که بهتون تحویل داده می‌شه ببینید. جهان ذهنی بورخس ناخودآگاه شما رو می‌بلعه و کاری می‌کنه به تاریخ، حافظه، تصادف، هویت و حتی خود واقعیت شک کنید؛ با…

یکی از اشخاصی که به‌شدت از دوران تینیجریم شیفته‌ش بودم بورخسه. حقیقتا به نظرم بورخس فقط یه نویسنده نیست؛ وقتی نوشته‌هاش رو می‌خونید و جهان ذهنیش رو کشف می‌کنید، شما مبتلا می‌شید و به یه چیزی می‌رسید که من اسمش رو می‌ذارم «فرمول بورخسی».

Borges imagined the labyrinth not as a place of confusion, but as a place where every possible truth remains equally true. Perhaps we are not lost because we cannot find the way out, but because every way out leads to another version of ourselves. And somewhere in that infinite architecture, the ori…

[media, no text]