◦•●.آســمــ ــان مــن.●•◦

Soul smell: بارانِ سرد، لباسِ خیس و چایِ تلخ؛ بویی از تنهاییِ طولانی که با حضور یک نفر، برای مدتی آرام‌تر شده بود.

Ghost name: «آرامشِ موقت» — چون حضورش درد را از بین نبرده بود، فقط برای مدتی سکوتش کرده بود.

Soul smell: دودِ سیگار، قهوه‌ی تلخ و هوای سردِ نیمه‌شب؛ بویی سنگین و تلخ که انگار از خستگی و سکوت طولانی جا مانده.

Ghost name: «خاکستر» — چیزی که زمانی می‌سوخت، اما حالا فقط ردّی از آن باقی مانده.

Soul smell: بارانِ سرد روی خاکِ خیس، چوب سوخته و ردّ خیلی کمرنگی از عطر گل‌های پژمرده؛ بویی که اول امن و آرام به نظر می‌رسد، اما تهِ آن حسِ سنگینی و رهایی‌نداشتن دارد.

Ghost name: «پناهِ بی‌راه» — چون جایی بود که برای نجات به آن پناه برد، اما آخرش فهمید خودش بخشی از قفس بوده.

Soul smell: بارانِ آرام روی خاکِ خیس، با ته‌مایه‌ای از چوب قدیمی و خاطرات دور.

Ghost name: «خاطره» — چون حتی وقتی می‌روند، چیزی از حضورشان در آدم باقی می‌ماند.

Let me tell you what your soul smells like.

And if you were a ghost, this is what I would call you. 👣

تو برای من یادآور الهه آرتمیس هستی.

زیرا خنکی، بی‌پیرایگی و آزادیِ نسیم در دل طبیعت را تداعی می‌کند؛ درست همچون آرتمیس، که نماد استقلال و طبیعت بکر بود.
در این انتخاب، نوعی آرامشِ دور از هیاهو و روحی رها به چشم می‌آید.

تو برای من یادآور الهه آرتمیس هستی.

زیرا خنکی، پاکی و آزادیِ طبیعت را به یاد می‌آورد؛ همان قلمروی که آرتمیس، بانوی شکار و طبیعت وحشی، در آن فرمانروایی می‌کرد.
در انتخابت حسی از استقلال، سکوت و رهایی نهفته است.

تو برای من یادآور الهه دِمِتِر هستی.

زیرا بوی خاکِ باران‌خورده، پیوندی عمیق با زمین، رویش و چرخه‌ی طبیعت دارد؛ همان قلمروی که دِمِتِر، الهه‌ی حاصلخیزی و کشتزارها، بر آن فرمان می‌راند.
در این رایحه، آرامشی کهن و گرمای زاده‌شده از دل زمین نهفته است.

تو برای من یادآور الهه آفرودیت هستی.

زیرا شیرینی و گرمای شکلات، جلوه‌ای از لذت، ظرافت و دلربایی را در خود دارد؛ صفاتی که با آفرودیت، الهه‌ی عشق و زیبایی، پیوند خورده‌اند.
انتخابت حسی از جذابیتِ آرام و لذتِ بی‌تکلف را به همراه دارد.