یک نوآرایی که در آن یک حلقه ۵ عضوی پیرول با دریافت یک کربن از کاربن (معمولاً دیکلروکاربن تولیدشده از کلروفرم و باز قوی) به حلقة ۶ عضوی پیریدین کلردار تبدیل میشود.
در سال ۱۸۸۱ توسط دو شیمیدان 🇮🇹 چیامیچیان و 🇩🇪 دنستد کشف شد. امروزه با پیش ماده های مدرن تری مثل کلرو دی آزیرینها با بازده و گزینشپذیری بهتر انجام میشود و در سنتز ترکیبات دارویی و طبیعی دارای حلقه پیریدینی کاربرد فراوانی دارد.
#ReactionDrop #OrganicChem
Join us for next Drop




