آکادمی غیرحضوری قنادی سیندی کیک/مهلا بسطامی

آها، ناظر بودنو میگفتم.. آگاهانه تمرینش کنیم خیلی خوبه. آگاهانه کنترل ذهن کردن رو میطلبه. باید در لحظه حواسمون باشه به کلام و افکارمون.

ولی چون تغییر سخته، طرف از این قضیه فرار میکنه. و سرشو جاهای دیگه گرم میکنه. ولی اینا مهمه.

اصن چرا دارم اینا رو میگم؟ چون کسب و کار و دنیای مستقلی، اگر ۱۰۰ حرف باشه، یک حرفش داشتن یک مهارت و تخصصه، یک حرفش اجرای درست اون مهارته و ۹۸ حرف دیگه ش همین موارد ذهنی و درونیه.

کلا ذهن آدم ذاتاً ورّاجه.مگر اینکه آگاهانه افسارش کشیده بشه. یعنی ذهن واسه همممه چیز نظر داره. یعنی مثلا یکی شاید کلا آدم کم حرفی باشه ها.. ولی توی کاسه ی سرش غوغااا باشه.. و این همه همهمه ی درونی اصولاً اجاااازه نمیده که آدم بتونه تمرکز بکنه روی یک موضوع. مگه انرژی آدم چقدره که همزمان بخواد روی چ…

فقط در این صورته که تلاطم درون آدم کم و کمتر میشه. و ثبات و آرامش رو دروناً تجربه میکنه. و حتی میتونه صرفا با حضورش مایه ی آرامش یا حس خوب یک جمعی بشه.

خودمون و فکرمون و احساسمونو درگیر همه چیزای باربط و بیربط نکنیم. درباره همه چیز نظر نداشته باشیم.

احتمالا شمایی که اینجا هستین، یه هدفی دارین دیگه.. مثلا قناد هستین و هدفی واسه پیشرفت دارین.. یا میخواین تازه شاغل بشین.. اومدم بگم وقتی یه هدفی داریم باید سعی کنیم ناظر بودنو تمرین کنیم .

امروز از صبح دارم آگاهانه به چیزیو تمرین میکنم. حس خوبی داره. گفتم بیام باهاتون قسمتش کنم .

من اومدم، سلام بچه ها 🙌

دو دقیقه.. 🙂 وقتی دستاوردهای بقیه رو میبینیم و میخوایمشون👆

الانم از صبح یه موضوع جالبی واسه خودم باز شد. یه تجربه ی شخصی. گفتم به شمام بگم. چیزی که میخوام بگم موضوع "جدیدی" نیست ولی گاهی یک یادآوری میتونه توجه ما رو به سمتی جلب کنه که ازش غافل بودیم.

یا مثلا در حد یکی دو دقیقه وویس بدم بهتون.(البته شما یه صفر جلوی یک و دو بذارید محض احتیاط) با شما بیشتر احساس راحتی و صمیمیت میکنم راستش و اینجا پیام گذاشتنو دوست دارم.

دیگه گفتم حالا که توی پیج قراره نباشم، لا به لای نوشتن محتوای کلاس، اگه حرفی به ذهنم رسید که بتونه به شما کمک کنه، حتی به "یک نفر" ، بیام اینجا بنویسم و با شما دور هم باشیم.

و چون میخوام مطالب کلاسم از درون خودم بجوشه، و درونم بتونه تجربیاتم و آموخته های قبلیمو به هم ربط بده، ترجیح میدم حتی کمتر با اطرافیانم حرف بزنم که صوت کمتری به گوشم برسه. یا نهایتا صدامو واسه خودم ضبط کنم. ولی اینجور وقتا خیلی عجیییب نوشتنم میاد، خیلی 😁