منو یاد Beck میندازی
چون مهم ترین چیزی که توی کانالت می بینم، توانایی رفتن از یه فضای کاملا جدی به یه چیز کاملا ابزورد در عرض سه ثانیه ست. کتاب و کالوینو، تحلیل اقتباس، تاریخچه ی یه خاطره، وسواس روی یه جزئیات کوچیک، بعد ابوت، برد پیت، کالیمبا، روغن زیتون، F1 و...
انگار ذهنت اصلا حاضر نیست فقط در یک ژانر فعالیت کنه.
یه مود متغیر باحال داری
ولی چیزی که باعث میشه صرفاکانالت یه دیلی رندوم نباشه، اون حس شخصی و نوستالژیک خیلی پررنگشه. آدما، کافه ها، خانواده، گذشته، چیزهایی که دوست داشتی، کتاب هایی که توی ذهنت میمونن و حتی چیزهای خیلی کوچیکی که برای بقیه احتمالا بیاهمیتن، اینجا وزن دارن. در کنارش هم یه خودآگاهی بامزه هست. خودت میدونی ذهنت شلوغه و به جای اینکه سعی کنی پنهانش کنی، همون شلوغی رو تبدیل به محتوای کانال میکنی.
و میشه امضات.
https://t.me/the_potatohead
1September 3, 2026 48 1
