در مورد جنگ، یکی از سناریوهایی که به نظر میرسد ممکن است در حال شکلگیری باشد این است که آمریکا، بدون ورود مستقیم اسرائیل، حملاتی را با هدف تضعیف جمهوری اسلامی انجام داده باشد تا در صورت واکنش ایران، بهانهای برای حمله به اسرائیل در اختیار جمهوری اسلامی قرار نگیرد.
در ادامه، آمریکا میتواند با یک توافق یا تفاهم موقت، در ازای باز ماندن تنگه هرمز، امکان فروش نفت و تنفس اقتصادی را برای ایران فراهم کند. سپس اسرائیل، بدون همراهی آمریکا، حملات خود را از سر بگیرد. در این حالت، جمهوری اسلامی نمیتواند صرفاً به دلیل جنگ با اسرائیل تنگه هرمز را ببندد؛ چون چنین اقدامی میتواند به معنای نقض توافق با آمریکا و باز شدن پای مستقیم آمریکا به جنگ باشد.
اگر این سناریو درست باشد، نتیجه جالبی به دست میآید: دیدگاه میانهروهایی که به دنبال توافق با آمریکا هستند، میتواند چیزی جز سادهلوحی و تکرار دوباره یک اشتباه گذشته نباشد. در مقابل، جریانهای تندرو و ابلهی که تقریباً بهصورت غریزی با هر توافقی مخالفت میکنند، ممکن است در این مورد خاص موضع عقلانیتر و درستتری داشته باشند؛ چون توافق میتواند بخشی از اهرمهای فشار و گزینههای راهبردی ایران را محدود کند.
البته این فقط یک سناریو و تحلیل احتمالی است و برای اثبات آن، به شواهدی درباره وجود چنین توافقی و اهداف واقعی آمریکا و اسرائیل نیاز است.






