پسری‌که‌رهایش‌کردی

باشد که زندگی با تو همان کند که تو با دیگران کردی...

من مثل لیمو شیرینم بی توجهی ببینم تلخ میشم.

«پشتِ این خنده‌های هر روزه، چقدر خستگی توی سینه حبس کردی؟»

برای یکی‌ کافی‌ای برای یکی ناکافی اما برای من همیشه چایی‌ای، حتی تو روزای گرم هم دوست دارم.

‏واقعا چطور میشه این حجم از درد و رنج رو به آیندگان منتقل کرد تا بدونن به ما چی گذشت؟ فک کنم هیچ تاریخ نویسی نتونه چیزی که ما زندگی می‌کنیم رو مو به مو ثبت کنه...

تقصیر‌تو‌نیست تقصیر‌خودمه اون‌موقعی‌که‌باید‌درتو‌میزاشتم صدمو‌گزاشتم

چقدر سر دوست داشتن تو خودم را رنجاندم...

و رهایت کردم با اینکه به بند بندت معتاد بودم...

اگر کسی را پیدا کردی که از من بهتر باشد حتما مرا فراموش کن همه ی آدم های دنیا لایق بهترین‌اند پس چرا تو نباشی؟...

«تنها سعادت بشر در این است که اصلا متولد نشود...»

گاهی شخص تصویری که از خودش در نگاه دیگری ساخته شده رو دوست نداره و همین دلیل تموم کردن یک دوستی می‌شه

زندگی اینجوریه که قوی‌ای، قوی‌ای، قوی‌ای، قوی‌ای، یهو یه آهنگ پلی میشه صدای شکستن استخوناتو میشنوی.

وقتی ایمان دروغین شما را دیدم، گناهان خودم را دوست داشتم. «داستایفسکی»

حالِ مرا از نوشته‌هایم نخواهی فهمید من پشتِ کلمه‌هایی که ننوشته‌ام، خواهم گریست.