بوکزام

همگیِ ما عاقبت می‌میریم به‌خاطر یه زن که یه خواننده اسمش رو می‌گه وسطِ آوازش تو یه کافه. -خاطره‌بازی از محمد چرم‌شیر نشر نیلا

انکیدو: گفت که گیل‌گمش عشق نمی‌داند و مردم را نمی‌شناسد و جانب آن‌ها نگه نمی‌دارد. می‌گویی که دستت را می‌بوسند و بر خاک می‌افتند؟ آن‌ها از تو بیم‌ناک‌اند، گیل‌گمش! در تاریکی‌ها می‌خسبند، خود را در سایه‌ها گم می‌کنند که نبینی تو، تو را در کشتار بی‌مانند می‌دانند، تو که یاران گوش‌به‌فرمانت روزگاری همچ…

گفتم وهب_نصرانیِ تازه‌مسلمان، این جنگ، جنگ ما نیست ـ مِناییم مود!¹ اسلامیان دست به شمشیر برده‌ن؛ برادر برادر رو زخم می‌زنه، ما کجای این جنگیم که به چشم اونا اهل کفریم و خاج‌پرست؟ گفت این جنگِ دین نیست، جنگ حرّیته ـ کلمه‌ی مقدس آزادی! گفتم آزادی کدوم سوراخ لباس منو وصله می‌کنه، کدوم تیکه از شکم ما ر…

سلام در حال حاضر که نه. در آینده بله.

سلام سلام. پادکستتون در کست‌باکس هم خواهد بود؟

جمعه ۴ مهر کنار هم هستیم برای ضبط اپیزود اول روادید.

سلام. خوبین؟ ببین چی آوردم براتون. فعلا فالو کنین و معرفی کنین تا چندوقت دیگه خبرای جالبی بدم بهتون.

[media, no text]

و ما زنان، پیام‌آورانِ زندگی پیام‌آورِ مردگیِ کسانِ خویش ما زنانِ باردارِ بارکشِ برده‌ی مادرنام، هیچ‌سان نخواهیم مُرد تا مادریم؛ که زنده‌ایم در کالبدِ فرزندانمان، که از خونِ ما خورده‌اند و تنی گشته‌اند! -بیضایی از محمد مساوات نشر نیماژ

رستم: چه پاسخی بر‌می‌آیدم، که شادان کند دلت؟ تهمینه: سهرابِ من کجاست؟ -بیضایی از محمد مساوات نشر نیماژ

در این جنگ هر که پیروز گردد؛ من شکست خورده‌ام! تهمینه‌ها، تهمینه‌ها، تهمینه‌های شکست‌خورده! دنیای مردانه‌تان با گرز و تیغ و سنان آراستید، و تهمینه‌های مطبخی به آتشدانِ آتش و کُندک نشاندید، و داغ بر داغش نهادید، و با هر زخم بِرِشتیدَش، هر ژوبین که بر هوا شد؛ تهمینه‌ای کُشتن کرد! و هر خون که بر شد، خو…

ما زنان، زمینِ شما داس‌‌دست‌مردانیم! که برما گاوآهن بر می‌بندید، به دانه‌ی مهرِ نَخُستین؛ و شخم می‌زنیدمان و شخم می‌زنیدمان و شخم می‌زنیدمان و شخم! و به داشتِمان دل خوش می‌دارید، و به فصلِ درو از ریشه‌مان می‌کَنید! من تهمینه‌ام! همسرِ یک‌شبه‌ی مردی وُ مادرِ هزارساله‌ی مردی دگر! -بیضایی از محمد مساو…

متوجه شدین که اگر این رو با صدای بلند بخونین، در جمله‌ی دوم اون چیزی که می‌شنویم "وطن زیر تازیانه بود"، خواهد بود؟

پس تازیانه بود و تن؛ و تن زیرِ تازیانه بود. -اژدهاک از بهرام بیضایی نشر روشنگران