آب‍ــی🫐

فروغ خیلی زیاد گریه می‌کرد. و من نمی‌فهمیدم چرا! بعدها که بزرگ‌تر شدم، شعر گفتم و خودم با مردم زمانه طرف شدم و شنیدم که چطور درباره‌ام قضاوت می‌شود، گریه کردم و فهمیدم که چرا فروغ آن زمان گریه می‌کرد. « فریدون فرخزاد »

استخون‌هام رو بشکن، فقط روحم رو به حال خودش رها کن خودم رو نجات میدم؛ چون هیچ‌کس دیگه‌ای نمی‌تونه کمکم کنه. Code : 253 🫐 blue

در تنهایی خود بیشتر از آن چه که در جمع آن‌ها بودم احساس [خوشبختی] می‌کردم. « تفکرات تنهایی | ژان ژاک روسـو »

من هیچکس را رها نمی‌کنم، اما دستِ کسی را که دلش به رفتن است نمی‌گیرم. « محمود درویش »

دیگه قرار نیست شب‌ها کنارت بمونم و مراقبت باشم.ما آخرین خداحافظی‌مون رو کردیم، پس بیا سعی کنیم آخرش رو با یه لبخند تموم کنیم. Code : 252 🫐 blue

ما را از جهنم میترسانند انگار در بهشت زندگی میکنیم؛ما را از مَرگ می‌ترسانند، انگار که ما [زنده‌ایم] « احمد شاملو »

اینجا زندگی‌ام میان اُمید و نااُمیدی در نوسان است. هم‌زمان آرزو دارم بمیرم و آرزو دارم که زندگی کنم. گاهی اوقات به زندگی نظم می‌دهم و گاهی هرج و مرج است که زندگی‌ام را می‌بلعد. « آلخاندرا پیسارنیک »

من دوام آوردم. باز هم دوام می‌آورم. ولی دلم می‌خواست معنی زندگی‌ام چیزی بیشتر از دوام آوردن باشد.

رویای رفتن رو داری، اما حتی نمی‌دونی به کدوم سمت.شاید مشکل اینه که هیچ‌چیز، حتی عشق، برات کافی نیست. Code : 251 🫐 blue

" صدایت را که می‌شنـوم خورشیـد در دلم طلـوع می‌کند." فروغ‌فرخزاد

هیچ‌کس نمی‌دونه که شب‌ها با گریه می‌خوابم صبح که پا می‌شم ، حس مزخرفی دارم عادیه که این‌طوری باشم برام مهم نیست ، حالم بده می‌خوام خونه بمونم ، اصلا بیرون نرم افسردگی تابستونی هر سال میاد فقط می‌خوام ناپدید بشم . بدترین عادت من غمِ خودمه واسه همین تا نصف شب بیدار می‌مونم و فکر می‌کنم چرا همیشه انقدر…

"After all this time?" "Always"

تنها چیزی که از من دلجویی می‌کرد امید نیستی پس از مرگ بود. فکر زندگی دوباره مرا می‌ترساند و خسته می‌کرد، من هنوز با این دنیایی که در آن زندگی می‌کردم اُنس نگرفته بودم، دنیای دیگر به چه درد من می‌خورد؟ « صادق هدایت »

هر بار که میای، دوباره تو دریای آبیِ دلتنگی رهام می‌کنی. Code : 249 🫐 blue