bir sünnet | ﷺ

Musned-i Ahmed 3666

Allah subhânehu ve teâlâ’nın bazı melekleri vardır ki, onların amelleri ve görevleri yeryüzünde gezinmektir. Onlar, Nebî sallallahu aleyhi ve sellem berzahında iken, Ona ﷺ salât eden ve selâm okuyan kimseleri haber verirler. Velev ki Onun ﷺ mekânı uzak, zamânı ırak olsun; Ona salât-selâm edenin duâsı, Ona ulaşır.

Tirmizî 2451

Ebu’d-Derdâ radıyallâhu anh dedi ki:

“Takvânın kemâli, zerre ağırlığındaki şeyde dahî kulun Allah’tan korkmasıdır. Öyle ki o helâl gördüğü şeyi bile, harâm olmasının korkusuyla terk eder.”

[İbnu’l-Mubârek, ez-Zuhd 1/19]

Ebû Saîd el-Hanefî şöyle demiştir:

“Takvâ; dînine zarar vereceğini düşündüğün her şeyden kaçmaktır.”

[el-Berîkatu’l-Mahmûdiyye 2/25]

Buhârî 691

• İmâmla ona uyan cemaat için dört durum vardır: Bunların üçü yasaklanmıştır, bunlar: Müsâbaka/imâmdan önce hareket etmek, müvâfaka/beraber hareket etmek ve teahhur/geri kalmaktır. Cemaat için meşrû kılınan (şeriatte emredilen) ise; mütâbaat/akabinde hareket etmektir.
• Namazda cemaatin imâma uyması farzdır.
• İmâmdan önce başını kaldıran kimsenin sûretinin eşek sûretine çevrilme tehdidi mümkündür ve bu, “mesh” : bir şeyin şeklinin çirkinleştirilmesi, hayvana dönüştürülmesidir.

Sahîhu’t-Terğîb 1541

Ebû Dâvud 1451

Ebû Dâvud 1416

İsnâdı zayıf bir rivâyette Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu ki: «

Vitir haktır (sâbittir)

,

vitir kılmayan bizden değildir. Vitir haktır (sâbittir), vitir kılmayan bizden değildir. Vitir haktır (sâbittir), vitir kılmayan bizden değildir.»

[Ebû Dâvud 1419]

Tirmizî 2466

Hadiste; ibâdet üzere olmaya rağbet ve dünyâlık şeylerle meşguliyeti terk etmeye teşvîk vardır.

Tirmizî 413

İbn Mâce 1599

Buhârî 5076

Allah’ın kaderi kaçınılmaz olarak, mutlaka gerçekleşecektir. Hükmü verilmiş olan mukadder her iş, Levh-i Mahfûz’da yazıldığı gibi gerçekleşecektir. Bu nedenle kaderin yazıldığı kalemin mürekkebi artık kurumuştur, çünkü her şey yazılmış ve yazılacak bir şey kalmamıştır. Ve hiçbir koşulda kaderden kaçış yoktur.

İbn Ebû Cemre el-Endelusî rahimehullah dedi ki: “Bu hadisten şu öğrenilmektedir: Kişi meşrû/helâl olan herhangi bir adımı atmaya gücü yetiyorsa, hikmete aykırı davranmamak için, o adımları atmadan sadece Allah’a tevekkül etmemelidir (elinden gelen şeyi yapmalı, sonra işini Allah’a bırakmalıdır). Ama elinden gelen hiçbir şey yoksa da Rabbinin kendisi için takdir ettiğine râzı olmalıdır.”
[Fethu’l-Bârî 9/120]

İbn Mâce 237

Muslim 2628

“Sâlih arkadaş”;

Arkadaşını Allah’a ve O’na yaklaştıracak amellere yönlendiren kimsedir. O tıpkı yanında güzel koku taşıyan, o kokuyu ya arkadaşına ikrâm/hediye eden ya onu ona bir şey karşılığında veren ya da kokuyu vermese bile yanında bulunmasıyla ona o güzel kokusunu aldıran kimse gibidir, ki böylece arkadaşı ondan her hâlükârda kazançlıdır. Onunla bir araya gelmesinde ve oturup sohbet etmesinde arkadaşına hiçbir zararı yoktur, aksine dostu ondan ancak güzellik ve letâfet görür. İşte bu benzetme, sâlih arkadaşa kinâyedir.

Muslim 600