ژرژ باتای

[media, no text]

https://www.magiran.com/article/4213791 نگاهی به کتاب «ادبیات و شر» نوشته ژرژ باتای کلماتی که ادبیات را به صلابه می کشند

[media, no text]

[media, no text]

[media, no text]

ژرژ #باتای،از «نفرت از شعر»، 1947. @demonkratia

‏«حدّت من به دوست‌داشتنْ مشرف است بر مرگ، مثل پنجره‌ای مشرف بر حیاط.» ژرژ #باتای [عکسها از ژاک آندره #بوآفار] @demonkratia

در درون خویشتنم من تماشاخانه‌ای می‌گشایم کانجا خوابی دروغ بازی می‌شود شعبده‌ای بی منظور شرمی که عرق از تنم می‌ریزد امیدی نیست مرگ شمعِ فوت‌شده. ـ ژرژ #باتای، ـ از «اورستیا»، [ناممکن]. J'ouvre en moi-même un théâtre où se joue un faux sommeil un truquage sans objet une honte dont je sue pas d'e…

ما تا ابد نمی‌توانیم چیزی باشیم که هستیم: واژه‌هایی که یک‌دیگر را باطل می‌کنیم و در عین حال ستون‌هایی تزلزل‌ناپذیر که خود را بنیاد جهان می‌پنداریم. آیا بیدارم؟ شک دارم و شاید گریه کنم. من آیا اولین نفر روی زمین‌ام که احساس ناتوانی انسانی دیوانه‌ام می‌کند؟ ـ ژرژ #باتای، تجربه درونی. Nous ne pouv…

برنیس [از راسین] را تا انتها خواندم (تا به حال نخوانده بودمش). تنها یک عبارت از پیشگفتارش متوقفم کرد: «...آن اندوه شکوهمند که تمام لذت تراژدی را می‌سازد.» «کلاغ» را به فرانسوی خواندم. بلند شدم و چند کاغذ برداشتم. شتاب تب‌آلودی را که با آن خودم را به میز رساندم به یاد دارم: با اینحال آرام بودم. نوشت…

[media, no text]

[media, no text]

«میهن یا زمین» [پی‌یر کان و ژرژ باتای] شمار بسیاری از مردانْ میهن خود را دوست دارند، برای آن فداکاری می‌کنند و می‌میرند. یک نازی می‌تواند تا حد سرگشتگی رایش را دوست بدارد. ما نیز می‌توانیم تا حد تعصب دوست بداریم، اما آنچه ما دوست داریم، گرچه ریشه‌ای فرانسوی داریم، به هیچ وجه جامعه‌ی فرانسوی نیست، ج…

«خواست، نفی مرگ است...» #باتای @demonkeatia

[media, no text]