اگر بهصورت حرفهای با هوش مصنوعی کار میکنید، این نکته میتواند کیفیت خروجیهایتان را به شکل محسوسی بهتر کند.

یکی از مهندسان هوش مصنوعی که سالها روی آموزش مدلها و توسعه آنها کار کرده، به یک نکته جالب اشاره میکند: مدلهای زبانی واقعاً فکر نمیکنند؛ آنها صرفاً بر اساس الگوها، پاسخ بعدی را تولید میکنند. البته مکانیزمهایی هم دارند که به آنها کمک میکند پاسخهای بعدی را بهتر و منسجمتر ارائه دهند.
اگر پرامپتی را در همان چتی اجرا کنید که آن را ساختهاید، مدل تحت تأثیر تمام گفتوگوهای قبلی قرار میگیرد. در نتیجه، اولویتش دیگر اجرای کاملاً بیطرفانه و دقیق پرامپت نیست؛ بلکه سعی میکند با همان مسیر و ذهنیتی که در طول مکالمه شکل گرفته، پاسخ را ادامه دهد. این موضوع میتواند باعث شود نتیجه نهایی تا حدی سوگیری و آلودگی (Context Contamination) داشته باشد.
برای گرفتن خروجی دقیقتر، این روش پیشنهاد میشود:















