پیوند یک پوست است از درخت محمّد و آل محمد ﷺ.
نور را بر میدارند و می چسبانند به بدنهای ما . بدن ما چوب است، این پوست را که می گذارند روی آن ، این چوب جان می گیرد و جوانه می زند. جوانه که زد، گل محمدی می شود. از داخل بدن من بود، از بیرون محمد ﷺ شد. آن وقت همه محمّدی ها جمع می شوند دور انسان . هر که بو بکشد بوی محمد ﷺ را استشمام می کند. همه ی مؤمنين جمع می شوند دور هم و با همدیگر قاطی می شوند. تازه باغبان هم خودشان هستند خودشان پیوند می کنند. خودشان ندا کردند اَشْهَدَ انْ لَا إِلَهَ إِلَّا اله ، أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ الله .
ندا کردند و خودشان را نشان دادند
طوبای محبت ۲ ص ۲۲۱
