آهنگ | میکس| بهرام باران

خدایا، بابت تمام وجودم ازت ممنونم.
ممنونم که طوری منو آفریدی که لازم نباشه آرزوهامو روی خرابه‌های دیگران بسازم.
بهم یاد دادی هیچ‌وقت امیدمو از دست ندم و بدونم تکیه‌گاهم فقط خودم هستم.
کمکم کردی از قضاوت‌ها و فشارهای بیرونی و درونی رد بشم و مزه‌ی زندگی آزاد و آگاهانه رو بچشم.
یادم دادی روحم رو زنده نگه دارم، عطش فهمیدن داشته باشم و آزادی رو از درون حس کنم.
الان دیگه دلم نه با تعریف و تمجید بالا میره، نه با تحقیر پایین میاد.
فهمیدم مهم نیست بقیه منو چقدر می‌شناسن؛ مهم اینه که خودم چقدر خودمو می‌شناسم.
حس خوب دل نبستن به نگاه و قضاوت دیگران رو تجربه کردم. چون مردم هر طور که بخوان می‌بینن و هر طور که بخوان می‌شنون.
من هم از این امتحان عبور کردم.
حالا می‌خوام از این مرحله رد بشم و وارد آرامشی بشم که عطش دیدار تو رو در من زنده‌تر کنه.

آمین.
ای یگانه‌ی تنها، ای آشنای بی‌همتا.