آواز یاس

شازده كوچولو پرسيد: چرا آدم ها وقتى ميفهمن بودنشون باعث دلگرميته.... خودشون رو ازت دريغ ميكنن؟ روباه گفت:خب بالاخره يه جايى بايد معلوم بشه آدم نيستن ...!

چقدر قشنگ نوشته بود ؛ خوبى هاى ما رو فقط كسانى مى بينند كه خودشان خوب اند چون آدميزاد هر چه در ذات خودش باشد در ديگران زودتر پيدا ميكند......

آدمﻫﺎ....ـ به همان مقدار زيبايند،كه اندوه را از قلب ديگران مى تكانند، مثل پرندهاى كه برف را......

ترکیب بارون، معین، جنگل و یه فکر آزاد همین

چیزی به اسم بازگشت صمیمیت های از دست رفته وجود نداره ...!

یادت باشه..... چیزی به اسم بازگشت صمیمیت های از دست رفته وجود نداره ...!

چقدر آدما راحت حال هم دیگه رو بد میکنن نميدونن حال بد كردن يه لحظه ست ولى اون آدم براى خوب كردن حال خودش بايد روزها و شايدم ماه ها به خودش كلنجاربره

ولی ای کاش........... همونقدر که موقع تلافی کردن بدی هامون از جون و دل مایه میزارید...... برای جبران خوبی هامونم،سنگ تموم بزارید.....)

آنکس که تو را دوست بدارد ! به تماشای رنج تو نخواهد نشست....!

دلم برای اون روزایی که با هم از مدرسه بر می گشتیم.... تنگ شده "رفیق"

حرف حق رو خسرو شكيبايى زد كه گفت: گاهى نبايد صبر كرد؛ بايد رها كرد و رفت كه بدائند اگر مانده بودى رفتن را هم بلد بوده ای....!

دیدی بعضی ها انگار از بهشت آمده اند... بهت آرامش میدن، کنارشون آرومی و حالت خوبه چقدر زیبایند ،آدمهایی که از ریشه خوبند....

به يه جايى ميرسی كـه دیگه...... نه كسى رو دوست خودت ميدونى و نه كسى رو دشمنت همه غريبه ها يى هستن كه خاطره هاى خوب يا بد برات مـيسازن و ميرن.

چشم و دل سیری باید تو وجود آدم باشه....! وگرنه ذات که گرسنه باشه ! اقیانوس رو هم که سَر بکشه بازم تشنه اس...!

در دل مشكلات است كه آدم ه ساخته مى شود كاهى همين سختى ها و مشكلات ؛ پله اى مى شوند به سمت بزركترين موفقيت ها

حواست به خودت باشه..... یهو به خودت میای ! می بینی همه کار کردی... به جز زندگی....!

ولی من باور دارم...... یه روزی بین تموم بالا و پایین های زندگیمون خدا برامون میسازه... اونقدر قشنگ که باورمون نشه :)