شوک پاییزی به سلف دانشگاهها/ شرق
تغذیه دانشجویان از مشکلات دائمی دانشگاههاست؛ ظرفهای فلزی چیدهشده در یک صف طولانی به نشانه اعتراض به کیفیت غذا، تصویری تکراریاست که در هر سال تحصیلی نسخههای جدیدی از آن بازسازی میشود. اکنون اما «وزارت علوم» تصمیم به اجرای تغییری اساسی در شیوه ارائهغذای دانشجویی گرفته است. در طرح جدید قرار است بهجای پیمانکاران سلفهای دانشجویی، تأمینکنندگانی مختلف به ارائه خدمات بپردازند تا حق انتخاب دانشجویان بالا برود و همینطور پرداخت یارانه غذا توسط صندوق رفاه دانشجویی بهجای واریز به حساب دانشگاه و پرداخت به پیمانکاران بر مبنای قراردادهای سالانه، مستقیما به خود دانشجویان تعلق بگیرد.
با وجود اظهارات امیدوارکنندهای که در سخنان مسئولان دیگر وزارت علوم دربارهاین طرح نیز وجود دارد، «فعالان صنفی» خبر از بینظمی در ارائهاین طرح به دانشجویان میدهند؛ آنها میگویند در دو جلسه برگزارشده در تیرماه، هیچکدام از مدیران «سازمان امور دانشجویان» به عنوان مسئولان اصلی اجرای این طرح، پاسخی به مشکلات و ابهامات مطرحشده دربارهطرح ندادند و هیچ جزئیاتی نیز از طرح بازگو نکردهاند. همینطور اجرای آزمایشی این طرح در برخی دانشگاهها نیز نتیجهای مثبت نداشته است.
«فرزاد» از فعالان صنفی دانشجویی دانشگاه «شریف» است که دو ماه پیش در جلسهای با مسئولان سازمان امور دانشجویان، قرار بود از نزدیک در جریان جزئیات طرح جدید تغییر شیوه تأمین مالی سلف دانشگاهها قرار بگیرد؛ اما خروجیآن برای او جز افزایش ابهام و سردرگمی نبوده است: «جلسه مربوط به دو ماه پیش بود و عملا مسئولان خودشان هم نمیدانستند باید چه کنند؛ توضیحات خاصی ارائه نشد و فقط تکههایی از طرح را به ما گفتند. به عبارتی فقط یک کلیات مبهم ارائه شد در حد اینکه یارانه به دانشگاهها دیگر داده نمیشود و از اعتبار غذا به شکل دیگری استفاده میشود. تا امروز هم هیچ سند کتبی یا دستورالعمل رسمی به ما نشان ندادهاند و اطلاعات ما فقط محدود به مصاحبههای پراکنده مسئولان با خبرگزاریهاست».
«سارا» از فعالان صنفی «دانشگاه تهران» است، او میگوید یکی از تناقضهای بزرگ در اجرای این طرح، وضعیت دانشجویان شبانه و سنواتی است. در حالی که در جلسات وعده داده میشود این گروهها لحاظ شوند، اما در کف دانشگاهها روایتی دیگر در جریان است: «برخلاف حرفهای مسئولان سازمان امور دانشجویان، آنچه معاون دانشجویی رسما به ما گفته است این است که قرار نیست به دانشجویان سنواتی و شبانه یارانهای برای تغذیه داده شود».
«سیاوش» از فعالان صنفی «دانشگاه امیرکبیر» است. او توضیح میدهد که در سیستم فعلی، اگرچه وضعیت تغذیه ایدئال نیست، اما دانشجو با مسئولان دانشگاهی طرف است که میتوانند با استفاده از درآمدهای اختصاصی یا سیاستهای داخلی، حامی دانشجویان آسیبپذیر یا پیگیر مشکلات سلفها باشند: «این طرح، دست دانشگاه را میبندد و تصمیمگیری را به سطح کلان دولتی میبرد؛ جایی که سیاستها هر چهار سال تغییر میکند و معلوم نیست سرنوشت حمایت و تغییراتی که قبلا دانشگاهها میکردند، چه خواهد شد. این یعنی سلب مسئولیت از دانشگاه و سپردن معیشت دانشجو به سیستمهای متمرکزی که درکی از نیازهای خاص هر شهر یا دانشگاه ندارند».
مهدی قاسمی علیآبادی، دستیار وزیر علوم و مسئول هماهنگی و پیگیریهای ویژه او است. او میگوید: «سهم دانشجو و قیمت غذا دو مقوله متفاوت است. ما نمیگوییم قرار است دانشجو درصدی از هزینه را پرداخت کند، بلکه میگوییم دانشجو مثل سالهای پیش باید یک قیمت ثابتبرای دریافت غذا پرداخت کند و این قیمت را مثل هر سال هنگام بازگشایی دانشگاه اعلام خواهیم کرد».
او میگوید این طرح در نهایت قرار است از اصراف منابع جلوگیری کند: «در شیوهقدیم ارائه غذا، برای پیمانکار فرقی نمیکرد چه تعداد دانشجو غذا رزرو کردهاند؛ او به تعدادی مشخص غذا میپخت و بیتوجه به اینکه آیا آن غذا مصرف شده است یا نه، از دانشگاه پول میگرفت. اما این شیوه جدید قرار است هر تأمینکننده به همان تعدادی که دانشجویان از او غذا خریدهاند، پول خود را دریافت کند».
@sharghdaily
