“Mən nə istəyirəm? Mən nə seçirəm? Mən nə hiss edirəm?” mövqeyindən yaşamağa daxili icazən yetirmi?.
Yoxsa özünü obyekt kimi yaşamaqmıdır əsas strategiyan?
Daim “Məni necə görürlər? Məni seçəcəklər? Məni bəyənəcəklər?” prizmasından özünə baxmaq - reaktiv kimliyindir.
Və ya…
Daim digər subyektlərin səndə yaratdığı duyğularla seçimlər etmək… yenə də obyekt olursan!
Anlamayanlar üçün dah asan misal🩵↙️
Məsələn, bir qadın görüşə gedəndə:
Obyekt mövqeyi: “Görəsən məni bəyənəcək?”
Subyekt mövqeyi: “Görəsən mən onu bəyənəcəyəm?”
Yəni çox sadələşdirsək: obyekt özünə başqasının gözündən baxır, subyekt isə öz gözündən dünyaya baxır.
Prime Era proqramında “subyekt olmaq” anlayışı çox dərindən işlənir…: seçilməyi gözləyən insandan → seçən insana keçid.
Əsil kimliyimiz bu qədər nəhəng ola bilər!
…və tək üsul reaktiv kimliyimizin kiçikliyi ilə üzləşəbiləcək cəsarətdir🥺
